چتيدن(چت کردن)
چتيدن(چت کردن)
اينترنت، اين چاپار عصر حاضر با خودش خيلي چيزها برايمان هديه آورده كه در يك نقطه اشتراك، هدفش حذف فاصله هاست. حذف فاصله است كه رفتن به آن سوي كره زمين را در گرما و سرما برايت از رفتن به خانه همسايه راحت ترو دلچسب تر مي كند. فناوري اطلاعات، كنترل وسيع، تبليغات گسترده، درآمدزايي و ... كه قبل از ورود اينترنت حتي به مخيله آدم ها هم خطور نمي كرد. در زندگي همه آدم ها اوقاتي هست كه به علت كوتاه بودن، اغلب به زمان مرده تبديل مي شود اما با وجود اينترنت كافي است بخواهيد كسب اطلاعات كنيد و وقت در شرف مردن را احيا. مهم نيست كجا هستيد، خانه، محل كار يا خيابان به محض اينكه اراده كنيد در دريايي از اطلاعات و اخبار شناور خواهيد شد كه البته استفاده هاي نادرست و در مواردي سوء استفاده از اين تكنولوژي، باعث بروز معضلات و مشكلات مدرني شده است كه به قول شاعر تا بوده همين بوده...
يكي از ايالات جذاب و پركشش اين دهكده جهاني بي در و پيكر كه هر روز بدون حساب و كتاب بر تعداد ساكنانش افزوده مي شود، چت روم ها هستند. با استفاده از چت روم ها كاربران اينترنت قادرند با افرادي به زبان هاي مختلف و در هر جاي دنيا كه اراده كنند، صحبت كرده، تبادل نظر كنند حتي عكس يادگاري بگيرند و ... حالا فايده اش چيست. عرض مي كنم.
براساس آمارهاي ارائه شده از سوي سايت ياهو در سراسر جهان و در طي 24 ساعت، چهار هزار ميليارد پيام مبادله مي شود. كجا؟ خب در همين خانه هاي گفتگوي مجازي ديگر! از اين مقدار، بروبچ داخل- ايران- بيش از چهار ميليارد تومان در سال صرف همين گفتگوي مكتوب (!) يا همان چت مي كنند. براساس اطلاعات بدست آمده از نظرسنجي هاي متفاوت، بيشترين كاربران ايراني به منظور تفريح، سرگرمي و دوستيابي از چت در اينترنت استفاده مي كنند و چت روم ها را تبديل به مكاني براي چتيدن و تلفنيدن كرده اند! (مراجعه شود به فرهنگ لغت چت) .
ترمينالي براي دور دنيادر 80 ثانيه!
در خيابان كه قدم مي زني اطرافت پر است از ترمينال هاي كوچك مسافربري براي سفر به دهكده جهاني در كمترين زمان ممكن (همان ايكي ثانيه خودمان!) البته به اين ترمينال ها مي گويند كافي نت!
وارد هر كدام كه مي شوي اولين چيزي كه توجه ات را جلب مي كند، دكوراسيون و رنگ بندي آنجاست. رنگهاي تيره، مدل هاي آشفته، كاغذ و پارچه هاي چروك كه از در و ديوار آويزان است. با ديدن اين همه رنگ مشكي و نقره اي يا قرمز تيره و زرد تند، جدي جدي هوس مي كني بروي فضا(!)، البته الان جوگير شده ايد و خبر نداريد!
سراغ مسئول چند كافي نت مي روم. به محض اين كه سلام مي دهم با گفتن خوش آمديد به سيستم خالي اشاره مي كنند. توضيح مي دهم كه براي استفاده از اينترنت نيامده ام و چند سوال مختصر دارم. به غير از يكي- دو نفرشان كه گمان مي كنند من مامور مخصوص حاكم بزرگ ميتي كومان(!) هستم، بقيه جواب هاي مشابهي به سوالاتم مي دهند. اينكه چه تعداد از مشتريان وارد روم ها مي شوند؟ چه مدت زماني توي اتاق هاشان هستند؟ و آيا پيش آمده كه با friend خود در كافي نت قرار بگذارند؟ پاسخ مي دهند كه حدود هفتاد تا هشتاد درصدشان براي استفاده از ياهو مسنجر و وارد شدن به روم ها مراجعه مي كنند كه مدت زمان آن از 5دقيقه تا 6-5 ساعت متغير است. فقط تعداد كمي از افراد براي استفاده هاي ديگري از قبيل جستجوي اطلاعات و ... مراجعه مي كنند.
گاهي اوقات هم پيش آمده كه قراري در كافي نت گذاشته شده كه به محض اطلاع از موضوع با آنها برخورد شده است. البته تعداد اين قرار مدارها بستگي به مسئول كافي نت دارد.(!)
اگر چت روم نبود...
«اگه چت روم نبود من طاقت دوري از خواهرم را نداشتم. او همراه خانواده اش به پاكستان رفته است تا همسرش دكتراي زبان اردوي خود را بگيرد. من هر روز با آن ها چت مي كنم و تصويرشان را مي بينم...» زهرا دانشجوي رشته معماري است و اين جملات را با هيجان خاصي مي گويد. اما سارا و مريم كه قبلا يكي از سرگرمي هايشان رفتن به روم ها بوده است كاملا بي تفاوت و متفق القول مي گويند: چت كردن سرگرمي خوبي است به شرط اينكه عادت نكني و دچار مشكل عاطفي نشوي، ما كه ديگر حتي پيغام هايمان را هم چك نمي كنيم!
دارو دسته هاي چت باز...
انسان از اول خلقتش، از همان وقتي كه ديوار غارها را خط خطي مي كرد (آن موقع خط خطي روي ديوار با عصبانيت مادر و كتك كاري پدر همراه نبود) تا الان كه در روم ها از اين پنجره به آن پنجره مي پرد مايل به ايجاد ارتباط بوده و هست، از صحبت كردن با ديگران لذت برده و مي برد، از اين فكر كه تنها نيست و موجود عجيب الخلقه ديگري مثل خودش وجود دارد با همان شمايل و افكار احساس آرامش كرده و مي كند؛ خب؟ اما با تغيير زمان، ابزار ارتباط با ديگران نيز عوض مي شود، از بين راههاي ارتباطي مختلفي كه وجود دارد، امروزه جذاب ترين راه به خصوص براي ما (اين ضمير بيشتر براي خودماني تر شدن مخاطب است وگرنه ما كه اصلا چت بلد نيستيم!) «چت كردن» است.
خانم دكتر ايزدخواه، كارشناس ارشد روانشناسي وقتي پشت خط تلفن نسل سوم قرار مي گيرد، دليل برقراري ارتباط بين افراد از اين طريق را مجازي و جديد بودن اين دنيا مي داند و مي گويد: افراد مشتاق به كشف اين دنياي مجازي هستند تا هم خود را مدرن بدانند و از تكنولوژي عقب نمانند و هم حس كنجكاوي شان را ارضاء كنند. و بعد هم در ادامه سمج بازي ما مي گويد: خب بعضي افراد ميل به گسترش ارتباطات دارند و گروهي هم آگاهانه وارد چت مي شوند تا اطلاعات كسب كنند، مثل عده اي كه براي تقويت زبان انگليسي خود وارد روم مي شوند. اما در اين بين كساني هم هستند كه سعي مي كنند در چت كسي باشند كه آرزو دارند.
به همين سبب چهره اي ايده آل از خود مي سازند. خانم دكتر بدون اشاره به اينكه چند درصد كاربران اينترنتي در ايران در گروه آخر جاي مي گيرند (همان گروه مورد علاقه گزارش ما) براي روشن تر شدن مطلب گفت: براي اين ايده آل سازي مثلا در مورد رشته تحصيلي، مكان زندگي، سن، ميزان درآمد، طبقه اجتماعي و... دروغ مي گويند؛ از نظر روان كاوي اين افراد سعي در ارضاي نياز خودآگاه خود دارند. (ببخشيد كه خيلي علمي- تخيلي شد!) شايد منظور خانم دكتر به زبون خودمون اين باشه كه طرف مي خواد اوني باشه كه دوست داره ولي نيست!
ما تازه به جاهاي خوب خوب رسيده بوديم كه خانم دكتر از كمي آن طرف تر ماجرا هم گفت، همان عده اي كه... «يك گروه ديگر هم هست؛ عده اي كه به اين علت وارد روم مي شوند تا از ناشناخته بودن استفاده كرده و بتوانند هر رفتاري را كه دوست دارند ازخود بروز دهند و هر مطلبي را عنوان كنند. در صورتي كه در اجتماع به علت شناخته شدن يا هر دليل ديگري ممكن است اين رفتارشان وقيحانه بوده و با واكنش شديد اطرافيان مواجه شود، درحقيقت آنها از طريق چت «آزادانه» و «پنهاني» به ارضاي نيازهاي خود مي پردازند.
در اين گروه، برخي سعي در اذيت و آزار افراد و خالي كردن عقده هاي رواني خود دارند؛ از دروغ گفتن درباره جنسيت، وابسته كردن افراد به خود و سوءاستفاده از آن ها تا حتي فرستادن ويروس به سيستم طرف مقابل با عنوان فايل هاي عكس و... و همچنين سوءاستفاده هاي عاطفي و...»
آن لاين باش پسر !
اما نكته اصلي چت بازي حرفه اي «آن» بودن در بهترين زمان ممكن است براي خيلي حرفه اي ها هميشه «آن» بودن، براي كمي حرفه اي ها در يك زمان معين «آن» بودن و براي آماتورها و يا پرمشغله ها گهگداري «آن» بودن (از يكبار در روز تا يكبار در هفته) اتفاق مي افتد؛
البته خاصيت اين بازي جذاب مجازي اين است كه شما در «آف» بودن هم از ديگران عقب نمي مانيد و آنچه قرار بوده دريافت كنيد را دريافت مي كنيد تنها لذت مكالمه آنلاين را از دست مي دهيد. همين «آن» و «آف» بودن است كه بعضي ها را ديوانه وار مشغول ميز كامپيوتر و صفحه كليدش كرده، ناهار و شام كه هيچ، روز وشب هم ديگر برايشان معنايي ندارد؛
خانم دكتر ايزدخواه كه هنوز پشت خط تلفن ما تشريف دارند گويا تازه گرم شده اند و درباره عادت كردن افراد به چك كردن پيام ها و «آن» شدن هاي مكرر توضيح مي دهد كه: بايد قبول كرد كه در دنياي مجازي، انسان بخشي از وجودش راكه براي خودش هم ناشناخته است كشف مي كند. در نتيجه به ارضاي آني مي رسد. افراد در چت از اينكه مورد توجه هستند و حتي همزمان مي توانند با چند نفر صحبت كنند و از طرف آن ها پذيرفته شوند، احساس رضايت مي كنند. با وجودي كه اين ارضاي آني صورت مي گيرد اما تخريب رواني آهسته و خفيف، در طولاني مدت اتفاق مي افتد، مثل اعتياد، افراد اول فكر نمي كنند كه عادت كرده اند اما بعد از مدتي مي بينند كه هنوز ويندوز دستگاه درست و حسابي بالا نيامده كانكت مي شوند براي مسنجر... و خودشان هم متوجه اين اعتياد نمي شوند.
ادامه دارد....
منبع: نسل سوم کيهان
