لینک دیگر پایگاه های دینی

5تن ال عبا

ضامن آهو

احادیث گرانبهای پیامبر اعظم صلی الله عليه و آله و سلم

بخشی از احادیث گرانبهای پیامبر اعظم صلی الله عليه و آله و سلم

1ـ قال رَسُولُ اللّهِ (صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ) :
لا تُضَيِّعُوا صَلاتَكُمْ، فَإنَّ مَنْ ضَيَّعَ صَلاتَهُ، حُشِرَ مَعَ قارُونَ وَ هامانَ، وَ كانَ حَقّاً عَلىِ اللّهِ أنْ يُدْخِلَهُ النّارَ مَعَ الْمُنافِقينَ.([1])
پيامبر مكرم اسلام (صلي الله عليه و آله) فرمود: نماز را سبك و ناچيز مشماريد، هر كس نسبت به نمازش بى اعتنا باشد و آنرا سبك و ضايع گرداند همنشين قارون و هامان خواهد گشت و حقّ خداوند است كه او را همراه منافقين در آتش داخل نمايد.
2ـ قالَ (صلى الله عليه وآله): مَنْ مَشى إلى مَسْجِد مِنْ مَساجِدِ اللّهِ، فَلَهُ بِكُّلِ خُطْوَة خَطاها حَتّى يَرْجِعَ إلى مَنْزِلِهِ، عَشْرُ حَسَنات، وَ مَحى عَنْهُ عَشْرُ سَيِّئات، وَ رَفَعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجات.([2])
فرمود: هر كس قدمى به سوى يكى از مساجد خداوند بردارد، براى هر قدم ثواب ده حسنه مى باشد تا برگردد به منزل خود، و ده خطا از لغزش هايش پاك مى شود، همچنين در پيشگاه خداوند ده درجه ترفيع مى يابد.
3ـ بَيْنَما رَسُولُ اللّهِ (صلى الله عليه وآله) جا لِسٌ فِى الْمَسْجِدِ، إذْدَخَلَ رَجُلٌ فَقامَ يُصَلّى، فَلَمْ يُتِمَّ رُكُوعَهُ وَ لا سُجُودَهُ، فَقالَ: نَقَرَ كَنَقْرِ الْغُرابِ، لَئِنْ ماتَ هذا وَ هكَذا صَلوتُهُ لَيَمُوتُنَّ عَلى غَيْرِ ديني.([3])
رسول خدا (صلى الله عليه وآله) در مسجد نشسته بود كه شخصى وارد شد و مشغول خواندن نماز شد و ركوع و سجودش را كامل انجام نمى داد و عجله و شتاب مى كرد.
حضرت فرمود: كار اين شخص همانند كلاغى است كه منقار بر زمين مى زند، اگر با اين حالت از دنيا برود بر دين من نمرده است.
4ـ قالَ (صلى الله عليه وآله) لِعَلىّ(عليه السلام): أنَا رَسُولُ اللّهِ الْمُبَلِّغُ عَنْهُ، وَ أنْتَ وَجْهُ اللّهِ وَ الْمُؤْتَمُّ بِهِ، فَلا نَظير لى إلاّ أنْتَ، وَ لا مِثْلَ لَكَ إلاّ أنَا.([4])
رسول خدا (صلى الله عليه وآله) به امام علىّ (عليه السلام) فرمود: من رسول خدا هستم، كه از طرف او تبليغ و هدايت مى نمايم; و تو وجه اللّه مى باشى، كه امام و مقتداى (بندگان خدا) خواهى بود، پس نظيرى براى من وجود ندارد مگر تو; و همانند تو نيست مگر من.
5ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): يا أباذَر، اَلدُّنْيا سِجْنُ الْمُؤْمِن وَ جَنَّةُ الْكافِرِ، وَ ما أصْبَحَ فيها مُؤْمِنٌ إلاّ وَ هُوَ حَزينٌ، وَ كَيْفَ لايَحْزُنُ الْمُؤْمِنُ وَ قَدْ أوَعَدَهُ اللّهُ أنَّهُ وارِدٌ جَهَنَّمَ.([5])
فرمود: اى ابوذر، دنيا زندان مؤمن و بهشت كافران است، مؤمن هميشه محزون و غمگين مى باشد، چرا چنين نباشد و حال آن كه خداوند به او - در مقابل گناهان و خطاهايش - وعده مجازات و دخول جهنّم را داده است.
6ـ وَ قالَ(صلى الله عليه وآله): يا عَلىّ! اِفْتَحْ طَعامَكَ بِالْمِلْحِ، فَإنَّ فيهِ شِفاءٌ مِنْ سَبْعينَ داء، مِنْها: الْجُنُونُ وَ الْجُذامُ وَ الْبَرَصُ وَ وَجَعُ الْحَلْقِ وَ الاْضْراسِ وَ وَجَعُ الْبَطْنِ.([6])
رسول خدا (صلى الله عليه وآله) به امام علىّ (عليه السلام) فرمود: غذاى خود را با (تناول نمودن كمى) نمك شوع نما، همانا كه در آن درمان و شفاء هفتاد نوع بلا و آفت خواهد بود، كه ديوانگى، پيسى، جُذام، درد و ناراحتى هاى حلق، دندان ها; و شكم و معده از آنها مى باشد.
7ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): شَرُّالنّاسِ مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْياهُ، وَ شَرٌّ مِنْ ذلِكَ مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْيا غَيْرِهِ.([7])
فرمود: بدترين افراد كسى است كه آخرت خود را به دنيايش بفروشد و بدتر از او آن كسى خواهد بود كه آخرت خود را براى دنياى ديگرى بفروشد.
8ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): ثَلاثَةٌ أخافُهُنَّ عَلى اُمتَّى: ألضَّلالَةُ بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ، وَ مُضِلاّتُ الْفِتَنِ، وَ شَهْوَةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْجِ.([8])
فرمود: در سه چيز براى امّت خود احساس خطر مى كنم:
گمراهى، بعد از آن كه هدايت و معرفت پيدا كرده باشند.
گمراهى ها و لغزش هاى به وجود آمده از فتنه ها.
مشتهيات شكم، و آرزوهاى نفسانى و شهوت پرستى.
9ـ قالَ (صلى الله عليه وآله): ثَلاثَةٌ مِنَ الذُّنُوبِ تُعَجَّلُ عُقُوبَتُها وَ لا تُؤَخَّرُ إلى الاخِرَةِ: عُقُوقُ الْوالِدَيْنِ، وَ الْبَغْيُ عَلَى النّاسِ، وَ كُفْرُ الاْحْسانِ.([9])
فرمود : عقاب و مجازات سه دسته از گناهان زودرس مى باشد و به قيامت كشانده نمى شود: ايجاد ناراحتى براى پدر و مادر، ظلم در حقّ مردم، ناسپاسى در مقابل كارهاى نيك ديگران.
10ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): إنَّ أعْجَزَ النّاسِ مَنْ عَجَزَعَنِ الدُّعاءِ، وَ إنَّ أبْخَلَ النّاسِ مَنْ بَخِلَ بِالسَّلامِ.([10])
فرمود: عاجز و ناتوان ترين افراد كسى است كه از دعا و مناجات با خداوند ناتوان و محروم باشد، و بخيل ترين اشخاص كسى خواهد بود كه از سلام كردن خوددارى نمايد.
11ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): إذا تَلاقَيْتُمْ فَتَلاقُوا بِالتَّسْليمِ وَ التَّصافُحِ، وَ إذا تَفَرَّقْتُمْ فَتَفَرَّقُوا بِإلاسْتِغْفارِ.([11] )
فرمود: هنگام بر خورد و ملاقات با يكديگر سلام و مصافحه نمائيد و موقع جدا شدن براى همديگر طلب آمرزش كنيد.
12ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): بَكِرُّوا بِالصَّدَّقَةِ، فَإنَّ الْبَلاءَ لا يَتَخَطاّها.([12])
فرمود: صبحگاهان حركت و كار خود را با دادن صدقه شروع نمائيد چون كه بلاها و آفت ها را بر طرف مى گرداند.
13ـ قالَ(صلى الله عليه وآله) : يُؤْتَى الرَّجُلُ في قَبْرِهِ بِالْعَذابِ، فَإذا اُتِيَ مِنْ قِبَلِ رَأسِهِ دَفَعَتْهُ تِلاوَةُ الْقُرْآنِ، وَ إذا اُتِيَ مِنْ قِبَلِ يَدَيْهِ دَفَعَتْهُ الصَّدَقَةُ، وَ إذا اُتِيَ مِنْ قِبَلِ رِجْلَيْهِ دَفَعَهُ مَشْيُهُ إلىَ الْمَسْجِدِ.([13])
فرمود: هنگامى كه بدن مرده را در قبر قرار دهند، چنانچه عذاب از بالاى سر بخواهد وارد شود تلاوت قرآنش مانع عذاب مى گردد و چنانچه از مقابل وارد شود صدقه و كارهاى نيك مانع آن مى باشد.
و چنانچه از پائين پا بخواهد وارد گردد، رفتن به سوى مسجد مانع آن خواهد گشت.
14ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): عَلَيْكُمْ بِمَكارِمِ الاْخْلاقِ، فَإنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ بَعَثَني بِها، وَ إنَّ مِنْ مَكارِمِ الاْخْلاقِ: أنْ يَعْفُوَالرَّجُلُ عَمَّنْ ظَلَمَهُ، وَ يُعْطِيَ مَنْ حَرَمَهُ، وَ يَصِلَ مَنْ قَطَعَهُ، وَ أنْ يَعُودَ مَنْ لايَعُودُهُ.([14])
فرمود: بر شما باد رعايت مكارم اخلاق، كه خداوند مرا بر آن ها مبعوث نمود، و ـ بعضى از ـ آن ها عبارتند از:
كسى كه بر تو ظلم كند ـ به جهت غرض شخصى ـ او را ببخش، كسى كه تو را نسبت به چيزى محروم گرداند كمكش نما، با شخصى كه با تو قطع دوستى كند رابطه دوستى داشته باش، شخصى كه به ديدار تو نيايد به ديدارش برو.
15ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): مَنْ وَجَدَ كَسْرَةً اَوْ تَمْرَةً فَأكَلَهَا لَمْ يُفارِقْ جَوْفَهُ حَتّى يَغْفِرَاللّهُ لَهُ.([15])
فرمود: هر كس تكّه اى نان يا دانه اى خرما در جائى ببيند، و آن را بردارد و ميل كند، مورد رحمت و مغفرت خداوند قرار مى گيرد.
16ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): ما تَواضَعَ أحَدٌ إلاّ رَفَعَهُ اللّهُ.([16])
فرمود: كسى اظهار تواضع و فروتنى نكرده، مگر آن كه خداوند متعال او را رفعت و عزّت بخشيده است.
17ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): مَنْ أنْظَرَ مُعْسِراً، كانَ لَهُ بِكُلِّ يَوْم صَدَقَةٌ.([17])
فرمود: هر كس بدهكار ناتوانى را مهلت دهد براى هر روزش ثواب صدقه در راه خدا مى باشد.
18ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): ما مِنْ هُدْهُد إلاّ وَ في جِناحِهِ مَكْتُوبٌ بِالِسّرْيانيَّةِ «آلُ مُحَمَّد خَيْرُ الْبَريَّةِ».([18])
فرمود: هيچ پرنده اى به نام هدهد وجود ندارد مگر آن كه روى بال هايش به لغت سريانى نوشته شده است: آل محمّد (صلوات الله عليهم اجمعين) بهترين مخلوق روى زمين مى باشند.
19ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): يَأتي عَلىَ النّاسِ زَمانٌ، الصّابِرُ مِنْهُمْ عَلى دينِهِ كَالْقابِضِ عَلىَ الْجَمَرِ.([19])
فرمود: زمانى بر مردم خواهد آمد كه صبر نمودن در برابر مسائل دين ـ و عمل به دستورات آن ـ همانند در دست گرفتن آتش گداخته است.
20ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): سَيَأتي زَمانٌ عَلى اُمتَّي يَفِرُّونَ مِنَ الْعُلَماءِ كَما يَفِرُّ الْغَنَمُ مِنَ الذِّئْبِ، إبْتَلاهُمُ اللّهُ بِثَلاثَةِ أشْياء: الاْوَّلُ: يَرَفَعُ الْبَرَكَةَ مِنْ أمْوالِهِمْ، وَ الثّاني: سَلَّط اللّهُ عَلَيْهِمْ سُلْطاناً جائِراً، وَ الثّالِثُ: يَخْرُجُونَ مِنَ الدُّنْيا بِلا إيمان.([20])
فرمود: زمانى بر امّت من خواهد آمد كه مردم از علماء گريزان شوند همان طورى كه گوسفند از گرگ گريزان است، خداوند چنين جامعه اى را به سه نوع عذاب مبتلا مى گرداند:
1 ـ بركت و رحمت خود را از اموال ايشان برمى دارد.
2 ـ حكمفرمائى ظالم و بى مروّت را بر آن ها مسلّط مى گرداند.
3 ـ هنگام مرگ و جان دادن، بى ايمان از اين دنيا خواهند رفت.
21ـ قالَ(صلى الله عليه وآله): اَلْعالِمُ بَيْنَ الْجُهّالِ كَالْحَىّ بَيْنَ الاْمْواتِ، وَ إنَّ طالِبَ الْعِلْمِ يَسْتَغْفِرُلَهُ كُلُّ شَيء حَتّى حيتانِ الْبَحْرِ، وَ هَوامُّهُ، وَ سُباعُ الْبَرِّ وَ أنْعامُهُ، فَاطْلُبُوا الْعِلْمَ، فَإنّهُ السَّبَبُ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ، وَ إنَّ طَلَبَ الْعِلْمِ فَريضَةٌ عَلى كُلِ مُسْلِم.([21]

---

[1] - وسائل الشّيعة: ج 4، ص 30، ح 4431.
[2] - عقاب الأعمال: ص 343، س 14، وسائل الشّيعة: ج 5، ص 201، ح 6328.
[3] - وسائل الشّيعة: ج 4، ص 31، ح 4434.
[4] - تأويل الآيات الظاهرة: ص 549، س 5; و تفسير البرهان: ج 4، ص 184، س 26.
[5] - أمالى طوسى: ج 2، ص 142، بحارالأنوار: ج 74، ص 80، ح 3.
[6] - محاسن برقى: ص 593، ح 110، بحار: ج 63، ص 398، ح 20.
[7] - من لا يحضره الفقيه: ج 4، ص 353، ح 5762 چاپ جامعه مدرّسين.
[8] - أمالى طوسى: ج 1، ص 158، بحارالأنوار: ج 10، ص 368، ح 15.
[9] - أمالى طوسى: ج 1، ص 13، بحارالأنوار: ج 70، ص 373، ح 7.
[10] - أمالى طوسى: ج 1، ص 87، بحارالأنوار: ج 90، ص 291، ح 11.
[11] - أمالى طوسى: ج 1، ص 219، بحارالأنوار: ج 73، ص 4، ح 13.
[12] - أمالى طوسى: ج 1، ص 157، بحارالانوار: ج 93، ص 177، ح 8.
[13] - مسكّن الفؤاد شهيد ثانى: ص 50، س 1.
[14] - أمالى طوسى: ج 2، ص 92، بحارالأنوار: ج 66، ص 375، ح 24.
[15] - أمالى صدوق: ص 246، ح 14، بحارالأنوار: ج 63، ص 430، ح 12.
[16] - أمالى طوسى: ج 1، ص 56، بحارالأنوار: ج 72، ص 120، ح 7.
[17] - أعيان الشّيعة: ج 1، ص 305، بحارالأنوار: ج 100، ص 151، ح 17.
[18] - أمالى طوسى: ج 1، ص 360، بحارالأنوار: ج 27، ص 261، ح 2.
[19] - أمالى طوسى: ج 2، ص 92، بحارالأنوار: ج 28، ص 47، ح 9.
[20] - مستدرك الوسائل: ج 11، ص 376، ح 13301.
[21] - بحارالأنوار: ج 1، ص 172، ح 25.

یا الله

 

دريافت پيام قرآني از طريق SMS

دريافت پيام قرآني از طريق SMS

اولين مركز ارسال پيام قرآني از طريق SMS توسط جامعه قاريان قرآن مشهد افتتاح شد.

شعبه خراسان رضوي، اين مركز پيام قرآني كه قابليت ارسال SMS با تعداد بالاي 10 هزار پيام به صورت يكجا و با سرعت بيش از 2000 پيام در ثانيه را دارد، آماده ارسال پيام هاي كوتاه قرآني مبتني بر آيات زيباي قرآن به اعضاي اين سيستم مي باشد.

علاقمندان مي توانند با ارسال يك SMS با متن حاوي كلمه «قرآن» به شماره 30009900008181 در اين سيستم عضو شده و پيام هاي قرآني را دريافت كنند.

علاوه بر اين، اعضاي اين شبكه مي توانند از اخبار قرآني مطلع شده و سوالات قرآني خود را به صورت پيام كوتاه مطرح كرده و پاسخ آن را دريافت نمايد.

یا رسول الله (پاداش بزرگ ) و ...

پاداش بزرگ

زن هنگامي كه باردار مي شود ، تا زماني كه زايمان مي كند و تا هنگامي كه كودكش را از شير مي گيرد ، [ به خاطر رنج هايي كه مي كشد ] به سان مرزبان راه خداست ؛ پس اگر در اين فاصله چشم از جهان فرو پوشد ، پاداش شهيد را دارد1 .
هر زني كه شوهرش را بر حج ، جهاد يا دانش پژوهي ياري كند ، پروردگار پاداشي را كه به همسر ايوب ع پيامبر داده است ، به وي خواهد داد2 .
1 . بحارالانوار 101/97 ؛ كنزالعمال 16/411 ؛ مجمع الزوائد 4/305 ؛ من لايحضره الفقيه 3/561 .
2 . مكارم الاخلاق 1/439 .

حمايت فيفا از ممنوعيت حجاب براي فوتباليست‌هاي مسلمان

هيئت اتحاديه بين‌المللي فوتبال (IFAB)، تصويب كننده قوانين فوتبال در فيفا، حجاب براي زنان مسلمان فوتباليست را ممنوع اعلام كرد.

به گزارش خبرگزاري قرآني ايران (ايكنا) به نقل از خبرگزاري رويترز، IFAB در جلسه ساليانه خود كه ديروز در منچستر انگليس برگزار ‌شد، با حمايت از اخراج جنجال‌برانگيز يك فوتباليست 11 ساله مسلمان در جريان مسابقات كشوري فوتبال در شهر مونترآل ايالت كبك كانادا به دليل پوشش اسلامي، حجاب براي زنان فوتباليست را مغاير با قوانين فيفا اعلام كرد.

برايان بارويك، عضو هيئت اتحاديه بين‌المللي فوتبال پس از جلسه ساليانه اين نهاد تصميم‌گيرنده در نشستي خبري گفت: حساس بودن نسبت به عقايد و افكار امري كاملا بحق است اما براي هر فعاليتي قوانيني وجود دارد كه بايد مراعات شود و فوتبال نيز از اين امر مستثني نيست.

اين تصميم فيفا در حالي اتخاذ مي‌شود كه هفته پيش، انجمن فوتبال كبك، حضور فوتباليست‌هاي مسلمان با حجاب اسلامي را در زمين بازي بلا مانع اعلام كرده بود.

يكشنبه گذشته، آسماحان منصور، پس از حضور با حجاب در زمين فوتبال با كارت قرمز داور روبرو شد كه اين امر اعتراض شديد مربي و بازيكنان تيم و ترك زمين بازي از سوي آنها را درپي داشت.

اخراج فوتباليست محجبه در كانادا با اعتراض مسلمانان رفته رفته تبديل به جنجالي پرسر و صدا در كانادا شد؛ به‌گونه‌اي كه پاي نمايندگان مسلمان پارلمان را نيز به اين موضوع باز كرد.

شماري از نمايندگان پارلمان كانادا از جمله عمر الگبرا، واجد خان و نيز موبينا جافر، عضو سناي اين كشور اعتراض شديد خود نسبت به اين اقدام را اعلام كردند.

سلام المنياوي، رئيس شوراي مسلمانان مونترآل هشدار داده بود كه اقداماتي از اين دست باعث انزواي مسلمانان خواهد شد.

يادآوري مي‌شود، فيفا پيش‌تر حضور فوتباليست‌هاي زن ايراني با حجاب اسلامي را در زمين بازي بلا مانع اعلام كرده بود.

موريانه هاي فتنه

موريانه هاي فتنه

درباره كساني كه به سان موريانه در كانون گرم خانواده ها رخنه مي كنند و بنيان هاي آن را با سخنان فتنه گرانه خويش سست مي سازند ، مي فرمود :
خشم و نفرين آفريدگار در اين جهان و آن جهان بر كسي باد كه ميان مرد و زني جدايي افكند ؛ و بر خداوند است او را با هزار سنگ دوزخي بكوبد ؛
و كسي كه براي بر هم زدن ميانة آن دو گام بردارد ، اما كارش به جدايي آنان نينجامد ، مورد خشم خداوند والا و نفرين او در دنيا و آخرت است ؛ و پروردگار بدو [ بامهرباني ] نمي نگرد1 .
1 . لواقح الانوار القدسين /879 .

شيخ انصاري؛ واسطه حضرت عباس عليه السلام

حاج عبدالکريم مجتهد شوشتري نقل مي‌کند:

روزي از سر نياز و حاجت فوق العاده به حرم حضرت عباس عليه السلام مشرف شده و عرض کردم:

يا اباابوالفضل من تو را وسيله قرار مي‌دهم تا از خدا بخواهي سه حاجت و خواسته مرا لباس عمل بپوشاند:

1- مبلغ دويست تومان بدهکارم، اين مقدار را لطف کنيد تا به وسيله آن قرضم را بدهم.

2- مبلغي هم براي نيازمندي‌هاي زندگي به من مرحمت فرماييد.

3- حج خانه خدا برايم فراهم آيد.

بامداد ملا عبدالرحمن که يکي از کارگزاران مرحوم شيخ بود نزد آقاي شوشتري آمد و گفت:

شيخ انصاري تو را احضار کرده است، مرحوم شوشتري مي‌گويد به ملاقات شيخ انصاري رفتم.

پس از عرض سلام شيخ فرمود:

اين دويست تومان را بگير و قرضت را بپرداز و اين مبلغ ديگر را در نيازمندي‌هاي زندگي خود به مصرف برسان. فهميدم که حواله‌اي از سوي مولايم خضرت عباس عليه السلام صادر شده و مقام محترم شيخ انصاري مأمور پرداخت آن گرديده است.

گفتم:

خواسته ديگري نيز داشتم و آن تشرف به مکه معظمه است.

فرمود: من صلاح نمي‌دانم فعلا" به اين سفر مشرف شوي.

گفتم براي چه؟

فرمود: خطري پيش‌بيني مي‌شود. گفتم: استخاره نماييد بعد از استخاره اين آيه آمد: "و لله علي الناس حج البيت من استطاع اليه سبيلا ..." ؛ «... هر کس که توانايي داشته باشد حج و زيارت خانه خدا بر او واجب مي‌شود...»

گفتم: من عازم مي‌شوم.

فرمود: ميل خودت است اينک هزينه سفر مکه را بگير و برو. به سوي مکه روانه شدم اما همانطوري که شيخ پيش‌بيني کرده بود گروهي راهزن مرا گرفتند و يکي از آنها مرا بر زمين زد و خنجر بر گلويم نهاد.

گفتم: اگر منظور شما پول است هر چه دارم برداريد و مرا نکشيد آنقدر گريه و زاري و التماس کردم تا اين که دست از سرم برداشت و مرا بدون پول و لباس در بيابان گذاشتند و رفتند با مشقت بسيار به نجف برگشتم و خدمت شيخ رسيدم و داستان را عرض کردم و فرمود: من به تو گفتم خطر در پيش است به هر حال از برکت لطف و کرم مولايم عباس عليه السلام حاجاتم تأمين شد. در ضمن فهميدم که مرحوم شيخ انصاري تا چه اندازه مورد توجه پيشوايان و بزرگان مذهب و داراي موقعيتي حساس است.

منبع: کتاب تنديس زهد

چرا وقت غرق شدن خدا را صدا مي‌زني؟!

در حديث مناظره‌ي حضرت امام صادق عليه‌السّلام با شخص ملحدي آمده است که:

حضرت از او مي‌پرسد: آيا کشتي سوار شده‌اي؟

وي جواب مي‌‌دهد: آري

حضرت مي‌فرمايد: هيچ اتّفاق افتاده که کشتي شما غرق شود؟

عرض مي‌کند: آري.

حضرت مي‌فرمايد: در آن وقت آيا قلبت متوجّه جايي شده که تو را از مهلکه نجات دهد؟

مي‌گويد: بله،

بعد حضرت مي‌فرمايد: «همان خداوند عالميان است.» 1

سوال:

آيا اين گونه استدلال در قرآن کريم وجود دارد؟

جواب:

مسأله‌ي کشتي و دريا در جاهاي متعدّد از قرآن کريم 2 ‌ذکر شده است. و اين بيانگر آن است که وقتي دست انسان از عوامل بيروني خالي شد و قلبش از تعلّق به آن‌ها تهي گشت، خداوندِ قادرِ متعال کافي است که او را به هر کمالي که خواست برساند.

سوالي ديگر:

روشن است که اين حالت اختصاص به مشرکين ندارد، بلکه مومنين نيز هرگاه در وسط دريا کشتي‌شان متلاشي شد و خواستند غرق شوند، به خداوند متعال پناه مي‌برند و پي مي‌برند که هيچ‌ پناهگاه و راه نجاتي جز خدا و به سوي خدا نيست.پس چرا اين دسته از آيات نظر به خصوص مشرکين دارد؟

جواب:

چون روي سخن و استدلال قرآن عليه بت‌پرستاني است که اعتقاد داشتند «خداوند، خالق عالم است» و اين مطلب براي آنان هيچ جاي ترديد نبود. چنان که در قرآن مي‌فرمايد:

"و لَئِن سَاَلتَهُم مَّن خَلَقَ السَّمواتِ وَ الاَرضَ لَيَقولُنَّ اللهُ" 3

"و اگر از آن‌ها بپرسي: چه کسي آسمان‌ها و زمين را آفريده است؟ قطعاً خواهند گفت: خدا."

و تنها اختلاف اسلام و قرآن با آنان در تدبير نظام عالم بود؛ زيرا آنان اعتقاد داشتند که جهان توسّط بندگان صالح خدا اداره و تدبير مي‌شود، و هر کدام از آنان (بندگان صالح) بخشي از نظام آفرينش (از قبيل زمين، آسمان، صحرا، دريا، کوه، جنگل، انسان و انواع حيوانات) را تدبير مي‌کند و به او «ربّ» و به مجموع آنان «ارباب» مي‌گفتند. با اين همه، آنان را مخلوق نمي‌‌دانستند و در وجود خداوند متعال نيز شّکي نداشتند و او را «ربّ الارباب» و خداي خدايان مي‌ناميدند.

بر اين پايه، اين دسته از آيات قرآن در مقام ردّ آنان، و نظر به اثبات ربوبيّت خداوند متعال در تمام بخش‌هاي نظام عالم و پهنه‌ي گيتي از جمله دريا دارند.

آخرين سوال:

چگونه مي‌توان با اين دسته از آيات، بر ربوبيّت خداوند متعال استدلال نمود؟

جواب:

چون نجات از غرق و هلاکت، حاجتي است که اربابان مادّي نمي‌توانند آن را بر آورند، لذا انسان در چنين مواقعي از ته دل و صميم قلب مي‌فهمد که تنها خداوند متعال، چاره ‌ساز و دستگير است، لاغير.

__________________

1- ر. ک: بحارالانوار، ج3، ص 41، روايت 16؛ ج 67، ص 137، روايت7؛ ج 92، ص 232، روايت 14، ص 240، روايت 48.

2- ر. ک: سوره‌ي يونس، آيه‌ي 22؛سوره‌ي عنکبوت، آيه‌ي 65 و... .

3- سوره‌ي لقمان، ‌آيه‌ي 25؛ سوره‌ي زم، آيه‌ي 38.

در محضر علامه طباطبايي

روزي‌رسان خداست!

فرزند شيخ حسنعلي نخودکي نقل مي‌کند:

«صبح زمستان يکي از روزهاي سرد سنه 1357 هجري قمري که برف زيادي تقريباً هشتاد سانتيمتر بر بالاي بام‌ها نشسته بود مرحوم پدرم فرمودند:

علي برو تحقيق کن که امروز از اهل ده کسي به شهر مي‌رود يا نه.»

تحقيق کردم گفتند برف زيادي آمده و در راه گرگ است و کسي به شهر نمي‌رود. آمدم به ايشان عرض کردم. فرمودند من هم حال رفتن ندارم. عرض کردم نرويد.

فرمودند ولي بايد رفت. بعد فرمودند تو به تنهائي برو. عرض کردم از رفتن به تنهائي خوف دارم.

فرمودند بايد بروي. مرکوبي تهيه کن تا بگويم چه کني. رفتم و مرکوبي تهيه کردم و عرض کردم حاضرم.

فرمودند:

«اين مبلغ را بگير و ببر شهر در محله نوقان منزل آقاي سيد ناصر مکي که از شاگردان ايشان بود، نصفش را به ايشان بده زيرا سيد چهار روز است که چيزي نخورده است و فرمودند، زن بيوه سيده‌اي هست نصف ديگر آن را به آن زن بيوه بده که سه روز است چيزي نخورده است.»

وجه را گرفتم و حرکت کردم و به شهر آمدم. اولاً در راه به هيچ موجودي بر نخوردم و ثانياً حقيقت همان بود که ايشان فرموده بودند. هر دو نفرشان گفتند که چهار روز و سه روز است که غذائي نخورده‌اند و گفتند در اين فکر بوديم که در اين روز برفي چه کنيم.

در اثر فقر و کمبود غذا حال حرکت در آنها نمانده بود. وجه را گرفتند و شکر الهي را بجاي آوردند.»

بندگان حق رحيم و بردبــار                        خوي حق دارند در اصلاح کار

هين بجو اين قوم را اي مبتـلا                    هين غنيمت دارشان پيش از بـــلا

منبع: نشان از بي‌نشان‌ها، مقدادي

سرگذشت «شكافتن سينه پيامبر صلي الله عليه و آله ‏» از پندار تا حقيقت

سرگذشت «شكافتن سينه پيامبر صلي الله عليه و آله ‏» از پندار تا حقيقت

مقدمه

صفحات تاريخ گواهى مى‏دهد، دوران زندگى رهبر مسلمانان جهان از آغاز كودكى تا روزى كه به پيامبرى و رسالت مبعوث شد و تا زمانى كه دعوت حق را لبيك گفته و به سراى باقى شتافت، پر از حوادث شگفت‏انگيز مى‏باشد. اين حوادث بيانگر اين واقعيت است، كه حيات پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم يك زندگى عادى نبوده و حكايت از عظمت‏شخصيت او مى‏كند.

دانشمندان و تاريخ نويسانى كه جهان‏بينى آنان تنها از دريچه‏ى مادى‏گرى شكل مى‏گيرد، وقوع حوادث غير عادى در زندگانى انبياى الهى را زاييده‏ى پندار و يا ساخته و پرداخته حب و علاقه زياد پيروان اديان مى‏دانند. اين دانشمندان، حداكثر، انبياى الهى را انسانهاى فوق بشرى كه با افكار نورانى خود سير زندگانى بشريت را روشن نموده، معرفى كرده‏اند. ⁽¹⁾

دانشمندان مسلمان با قبول عالم ماده و روابطى كه بر آن حاكم است، بر اين عقيده‏اند: تمام پديده‏هاى عالم به اراده‏ى الهى مى‏باشد و امور جهان تحت قدرت خداوند تدبير مى‏شود، و خداوند در جهت هدايت انسانها، بنا به مصالحى كه خود آگاه است، از باب لطف و رحمت‏بر بندگان، حوادث شگفت‏انگيزى را در مورد بعضى از انسانها تحقق مى‏بخشد، تا آنها مشعلهاى ايت‏بشريت‏شوند.

از جمله اين موارد، حوادث مهم دوران كودكى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را مى‏توان ذكر كرد، مانند: شكاف برداشتن طاق كسرى و پر شير شدن رگهاى خشكيده‏ى سينه حليمه سعديه و زياد شدن بركات در قبيله او ⁽²⁾ ، و....

متاسفانه در بين نقل اين ارهاصات ⁽³⁾ و كرامات كه نشانه‏هاى عظمت ‏شخصيت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم است و سبب فخر و مباهات مسلمانان مى‏باشد، عده‏اى ناآگاه يا مغرض، خلاف واقعها ومطالب ناروايى به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نسبت داده‏اند، كه اگر بپذيريم با سوء نيت همراه نبوده، حاصلى جز وهن شخصيت پيامبر بزرگ اسلام و خدشه به عظمت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در بر ندارد.

از جمله اين اسراييليات داستان «شق صدر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم‏» را مى‏توان ذكر كرد كه در كتابهاى حديث و تاريخ غير اماميه رواياتى جعلى در مورد شكافتن سينه پيامبر در كودكى نقل شده و اين واقعه را در شما ر فضايل و كرامات حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم برشمرده‏اند.

اين نوشتار پژوهشى در مورد داستان «شكافتن سينه پيامبر» در كودكى و بررسى صحت آن مى‏باشد.

در اين پژوهش بعد از طرح مساله و تعريف واژه‏هاى آن به بيان فرضيه‏هاى مطرح درباره اين داستان مى‏پردازيم و در ادامه، پيشينه‏هاى روايى و تاريخى بحث و ديدگاههاى مختلف را در مورد آن ذكر مى‏كنيم و در پايان نظريه مختار را مى‏آوريم.

طرح و تبيين موضوع «شق صدر النبى‏»

جمعى از اهل حديث (اهل سنت) ⁽⁴⁾ از حليمه سعديه نقل كرده‏اند: پس از آن كه محمد صلى الله عليه و آله و سلم را براى شير دادن به ميان قبيله خود بردم، هنوز چند ماهى از اين ماجرا نگذشته بود كه (طبق معمول روزهاى سابق) محمد صلى الله عليه و آله و سلم با فرزندان ديگر براى بازى به پشت چادرها رفتند، ناگهان برادر رضاعى او سراسيمه و شتابان به نزد ما آمده، گفت: برادر قريشى ما را دريابيد كه دو مرد سفيد پوش او را گرفته خواباندند، سينه‏اش را شكافتند و چيزى از سينه او بيرون آوردند. حليمه گويد: من و شوهرم به جانب او روان شديم، بچه را با رنگى پريده، مضطرب و وحشت‏زده در نقطه‏اى از بيابان مشاهده كرديم، بى‏اختيار در آغوشش كشيده، بدو گفتم: پسرجان چه اتفاقى برايت افتاده، او گفت: دو مرد سفيد پوش پيش من آمدند و مرا خوابانده سينه‏ام را شكافتند، قلب مرا در آوردند و غده‏اى سياه از آن بيرون كشيدند و آن را در طشت طلايى شستشو دادند و دوباره در جايش قرار دادند.

ادامه مطالب را  در(ادامه مطالب) ببینید .

ادامه نوشته

اخلاق از ديدگاه رسول مكرم اسلام

اخلاق از ديدگاه رسول مكرم اسلام
 

 چه كسي مي‌تواند نقش «غضب» را در حيات انسان انكار كند؟ آيا هنگامي كه حقوق فردي مورد تجاوز قرار مي‌گيرد اگر تمام قدرت‌هاي ذخيره وجود او در پرتو غضب بر افروخته نگردد چگونه ممكن است در حال خونسردي از حقوق خويش دفاع كند؟ اما همين خشم و غضب اگر از محورهاي اصلي خود منحرف گردد و مهار آن از دست عقل رها شود انسان را به صورت حيوان درنده‌اي بيرون مي‌آورد كه حد و مرزي نمي‌شناسد.  پس از اين كه ويژگي اخلاق را مورد بررسي قرار داديم اينك به گفتارهاي رسول اكرم در اين خصوص توجه فرماييد:

1- بعثت لا تمم حسن الخلق؛ من براي تكميل خوبي‌هاي اخلاق مبعوث شده‌ام.

2- اكمل المومنين ايماناً احسنهم خُلُقاً؛ كامل‌ترين مومنان از نظر ايمان كسي است كه اخلاقش از همه بهتر باشد.

3- إن اثقل شي يوضع في ميزان المومن يوم القيامه خلق حسنٌ؛ روز قيامت سنگين‌ترين چيز در ترازوي مومن اخلاق خوب خواهد بود.

4- إنّ من خياركم احسنكم اخلاقاً؛ بهترين شما كسي است كه داراي بهترين اخلاق باشد.

5- عن رجل من مزينه قال: قالوا يا رسول الله! ما خير ما اُعطي الانسان؟ قال: الخُلق الحَنَنُ؛ مردي از قبيله مزينه روايت مي‌كند كه بعضي از اصحاب اظهار داشتند: اي رسول خدا! بهترين چيزي كه به الانسان عطا شده چيست؟

فرمودند: اخلاق نيكو.

از عائشه روايت شده كه از رسول اكرم شنيدم كه فرمودند: انسان مومن، با اخلاق خوب خود، به مرتبه و مقام كساني مي‌رسد كه شب‌ها نماز نافله مي‌خوانند و روزها هميشه روزه مي‌گيرند.

6-  عن عائشه قالت: سمعت رسول الله صلي الله عليه يقول: إنّ المومن ليُدركُ بحسن خُلُقه درجه قائم اليل و صائم الانهار. از عائشه روايت شده كه از رسول اكرم شنيدم كه فرمودند: انسان مومن، با اخلاق خوب خود، به مرتبه و مقام كساني

مي‌رسد كه شب‌ها نماز نافله مي‌خوانند و روزها هميشه روزه مي‌گيرند.

7- عن معاذٍ قال: كان آخر ما وصّاني به رسول الله صلي الله عليه حين وضعت رِجلي في الغَوْزِ أن قال: يا معاذ! أحسن خلقك للناس؛ از حضرت معاذ بن جبل روايت است كه آخرين وصيت آن حضرت هنگامي كه پا در ركاب اسب گذاشته بودم اين بود كه اخلاق خود را براي مردم نيك بگردان.

در پرتو اين احاديث، به خوبي مي‌توان درك كرد كه اخلاق از ديدگاه اسلام چه ارزشي دارد ولي متاسفانه امروز عموم مسلمانان به جاي خود، افراد متدين و كساني كه به عبادت نوعي اهميّت قايل‌اند، آنان نيز درباره اخلاق بسيار بي‌تفاوت به نظر مي‌رسند، بعضي چنين مي‌پندارند كه عمل كردن به تمام احكام فقط براي كساني لازم است كه مي‌خواهند خيلي به درجه كمال دست يابند اما براي نجات، نماز و روزه كافي‌اند، در صورتي كه اين پندار اشتباه است زيرا همچنان كه نماز و روزه باعث نجات از عذاب الهي هستند. اختيار نمودن اخلاق خوب و دوري از اخلاق بد نيز براي اين هدف ضروري است.

تربيت اخلاقي از چنان حساسيتي برخوردار است كه نبي مكرم اسلام مجاهد واقعي شخصي را معرفي مي‌كند كه با رذايل اخلاقي به مبارزه برمي‌خيزد.

«المجاهد من جاهد نفسه.»

مولاي روم دراين باره چه زيبا مي‌سرايد:

اي شهان كشتيم ما خصم برون
ماند خصمي زوبتر در اندرون
كشتن اين، كار عقل و هوش نيست
شير باطن سخره خرگوش نيست
قد رجعنا من جهاد الاصغريم
با نبي اندر جهاد اكبريم
سهل شيري دان كه صنم را بشكند
شير آن را دان كه خود را بشكند

آري! مواجه با رذايل اخلاقي يك جهاد ابدي و پايان ناپذير است، يك مرد داخلي كه به مراتب از نبرد خارجي خطرناك‌تر مي‌باشد و شكست در آن ذلت و زبوني با خود به همراه دارد.

لازم به ياد آوري است كه بدون ايمان، اخلاق يا هر عمل ديگر، هيچ گونه ارزش و اعتباري ندارند. ايمان براي هر عمل به منزله روح و جان است اگر شخصي بدون اين كه بر ادّله و رسول او ايمان داشته باشد؛ اما از اخلاق خوب برخوردار بود اين اخلاق، اخلاق حقيقي نيست بلكه صورت اخلاق است كه فاقد هر گونه ارزشي به نزد خداوند است.

اخلاق بد نوعي بيماري است وجود انسان مركب از نيروهاي متضادي است از سويي هوس‌هاي سركش و غرايز و اميال حيواني او را به طغيان، تعدي نسبت به حق همنوعان، هوسبازي دروغ و خيانت دعوت مي‌كنند و از طرفي نيروي عقل و ادراك، عواطف انساني و وجدان او را به عدالت، نوع دوستي، پاكدامني، درستكاري و تقوي فرامي‌خوانند.

همانطور كه در ساختمان جسم انسان يك عضو بي‌مصرف و بي‌كار آفريده نشده در ساختمان روح و جان او نيز هر غريزه و انگيزه‌اي نقش حياتي دارد و تنها در صورت انحراف از وضع طبيعي و بر هم خوردن تعادل به صورت‌هاي خطرناك و كشنده بيرون مي‌آيند.

كشمكش اين نيروها در همه انسان‌ها وجود دارد و پيروزي نسبي يكي از اين عوامل موجب مي‌شود كه افراد از نظر ارزش‌هاي انساني در سطوح كاملاً مختلفي باشند، گاهي از مقرب‌ترين فرشتگان بالاتر و زماني از خطرناك‌ترين درندگان پست مي‌شود.

ولي نكته‌اي كه در اينجا لازم است به آن توجه شود اين است كه غرايز و اميال و شهوات به صورت اصلي و طبيعي و متعادل نه تنها زيانبخش نيستند، بلكه وسايل ضروري ادامه حيات خواهند بود.

به عبارت ديگر، همانطور كه در ساختمان جسم انسان يك عضو بي‌مصرف و بي‌كار آفريده نشده در ساختمان روح و جان او نيز هر غريزه و انگيزه‌اي نقش حياتي دارد و تنها در صورت انحراف از وضع طبيعي و بر هم خوردن تعادل به صورت‌هاي خطرناك و كشنده بيرون مي‌آيند.

مثلاً چه كسي مي‌تواند نقش «غضب» را در حيات انسان انكار كند؟ آيا هنگامي كه حقوق فردي مورد تجاوز قرار مي‌گيرد اگر تمام قدرت‌هاي ذخيره وجود او در پرتو غضب برافروخته و بسيج نگردد چگونه ممكن است در حال خونسردي از حقوق خويش دفاع كند؟ اما همين خشم و غضب اگر از محورهاي اصلي خود منحرف گردد و مهار آن از دست عقل رها شود انسان را به صورت حيوان درنده‌اي بيرون مي‌آورد كه هيچگونه حد و مرزي را به رسميت نمي‌شناسد .

بنابراين همان طور كه به هم خوردن تعادل جسمي هميشه با عوارض ناگواري همراه است كه نام بيماري به آن مي‌دهند، به هم خوردن تعادل قواي روحي و غرايز و اميال نيز يك نوع «بيماري روحي» محسوب مي‌گردد كه علماي اخلاقي به آن «بيماري قلب» مي‌گويند.

هشدار قرآن و حديث از اخلاق بد

در قرآن مجيد و احاديث نبوي مانند نماز و روزه بر اخلاق خوب بسيار تاكيد شده است و همان طور كه متخلفين از عبادات به عذاب تهديد شده‌اند به آدم‌هاي بداخلاق نيز به شدت هشدار داده شده است. مثلاً بخل يك بيماري اخلاقي است، خداوند درباره آن مي‌فرمايند: "ولا يحسبن الذين يبخلون بماء آتاهم ادلما من فضله هو خيراًَ لهم بل هو شر لهم سيطوقون ما بخلوا به يوم القيامة" (آل عمران/ 180) ؛ آنان كه نسبت بدانچه خداوند از فضل خود بديشان عطا كرده است بخل مي‌ورزند گمان نكنند كه اين كار براي آنان خوب است و به سود ايشان مي‌باشد، بلكه اين كار براي آنان بد است و به زيان ايشان تمام مي‌شود. در روز قيامت همان چيزي كه بدان بخل ورزيده‌اند طوق (سنگين اسارت بر گردن) ايشان مي‌گردد.

همين طور در سوره همزه كساني كه مال را بيش از حد دوست مي‌دارند و بر ديگران طعنه جويي و عيب ورزي مي‌كنند به عذاب دوزخ تهديد شده‌اند!

پيامبر اكرم در حديثي درباره همسايه سه بار قسم خورده چنين فرموده‌اند: «والله لايومن، و الله يومن و الله يومن، قيل من يا رسول الله؛ قال الذي لا يامن جاره بوائقه»؛ قسم به خدا مومن نيست، قسم به خدا مومن نيست، قسم به خدا مومن نيست، پرسيده شد چه كسي اي رسول خدا؟ فرمودند: كسي كه همسايه‌اش از اذيت و آزار او در امان نباشد.

"ويل لكل همزة لمزة. الذي جمع مالاً و عدّده. يحسب انّ ما له اخلده. كلاً لينبذن في الحطمه" ؛  واي به حال هر كه عيب‌جو و طعنه زن باشد، همان كسي كه دارائي فراواني را گرد مي‌آورد و آن را بارها و بارها مي‌شمارد، آخر گمان مي‌برد كه دارايي‌اش به او جاودانگي مي‌بخشد، هرگز چنين نيست او بدون شك به خرد كنند ه و درهم شكننده پرت مي‌گردد و فرو انداخته مي‌شود.

ملاحظه بفرماييد در آيات فوق فقط به خاطر اخلاق سوء وعيد دوزخ بيان شده است. همين طور در احاديث نبوي، راجع به بعضي اخلاق سوء وعيد بسيار شديد ذكر شده است مثلاً درباره تكبر فرموده است: « ولا يدخل الجنة من في قلبه مثقال ذرة من كبر» ؛ كسي كه ذره‌اي تكبر در دلش باشد، وارد بهشت نخواهد شد.

در باره دورويي ارشاد رسول گرامي اين است: «تجدون شر الناس يوم القيامة ذا الوجهين ياتي هولاء بوجه و هولاء بوجه»؛ بدترين انسان روز قيامت آدم دو رو خواهد بود كسي كه در برخورد با افراد تغيير چهره مي‌دهد.

درباره عدم ترحم مي‌فرمايد: «لا يرحم الله من لا يرحم الناس» خداوند بر شخصي كه بر مردم رحم نمي‌كند، رحم نكند، در اين حديث كلمه «الناس» به صورت عام ذكر شده كه شامل مومن، كافر، متقي و فاجر مي‌شود. بدون ترديد، رحم و كرم حق همه انسان‌هاست، البته براي كافر و فاسق عطوفت راستين فقط در اين است كه از انجام كفر و فسق آنان ناراحت و نگران نبوده و در تلاش حفاظت آنان- دفع كفرو فسق - باشيم.

در پاره‌اي از روايات آدم بداخلاق غير مومن خوانده شده است.

رسول مكرم اسلام سوگند خورده و مي‌فرمايد: «و الذي نفس بيده لا يومن عبد حتي عيب لاخيه ما يحب نفسه»؛ قسم به ذاتي كه جانم در دست اوست انسان مومن نمي‌شود مگر اين كه براي برادرش چيز را بپسندد كه براي خود مي‌پسندد .

در حديثي درباره همسايه سه بار قسم خورده چنين فرموده‌اند: «والله لايومن، و الله يومن و الله يومن، قيل من يا رسول الله؛ قال الذي لا يامن جاره بوائقه»؛ قسم به خدا مومن نيست، قسم به خدا مومن نيست، قسم به خدا مومن نيست، پرسيده شد چه كسي اي رسول خدا؟ فرمودند: كسي كه همسايه‌اش از اذيت و آزار او در امان نباشد.

در محتواي اين احاديث بايد فكر نمود گناهاني كه درباره آنان تهديد بيان شده و مرتكب آن محكوم به بي‌ايماني شده از قبيل اخلاق بد هستند. اخلاقيات از چيزهاي اضافي نيستند كه فقط براي تحصيل ثواب بيشتر لازم باشند. بلكه موجب نجات از عذاب جهنم و از شرايط مسلمان بودن هستند به ويژه آن دسته از اخلاق كه در قرآن كريم درباره آنها زياد تاكيد شده است مانند:

صبر، توكل، راستگويي، امانتداري، وفا به عهد، اخلاص، محبت كامل به خدا و پيامبر، خير خواهي نسبت به ديگران، حسن ظن به ديگران، عيب پوشي، رحم ، عفو و گذشت ، فرو بردن خشم، سخاوت، عدل و انصاف، تواضع و فروتني ...

اشتغال در سيره نبوي

اشتغال در سيره نبوي

 "اشتغال" امروزه در جامعه ما، يكى از مسائل اساسى و موضوعات مورد بحث مى‌‌باشد، و هر كس نسبت به فراخور حالش و بر اساس رشته تخصصى و انديشه‌هاى خود، در مورد چگونگى اشتغال جوانان و آداب و شيوه‌هاى كار، علل و انگيزه‌هاى بيكارى، انواع مشاغل، اولويت انتخاب شغل‌ها و ... سخن گفته و بحث مى‌كند.

اشتغال به كارهاى مفيد و مورد نياز جامعه، داراى اثرات و نتائج قابل توجه براى همه افراد جامعه اسلامى است كه از جمله آنها مى‌توان به فوائد زير اشاره نمود:

1. زمينه رستگارى

اساسا كار و اشتغال در بينش توحيدى اسلام، يك ارزش محسوب مىشود و تلاش بيشتر در كارهاى دنيوى و اخروى، زمينه سعادت و رستگارى افراد را در دنيا و آخرت فراهم مى‌نمايد و آنان را تا درجه جهادگران در راه خداوند بالا مىبرد. رسول اكرم صلي الله عليه و آله مىفرمايد: "الكاد على عياله كالمجاهد فى سبيل الله(1)؛ كسى كه براى تامين معاش خانواده‌اش تلاش مى‌كند، همانند مجاهد در راه خداست."

انس بن مالك مىگويد: هنگامى كه پيامبر صلي الله عليه و آله از جنگ تبوك برمىگشت، سعد انصارى ـ يكى از كارگران مدينه ـ به استقبال آن حضرت آمد. هنگامى كه رسول الله صلي الله عليه و آله با او دست داد، لمس دست‌هاى زبر و خشن مرد انصارى، حضرت خاتم الانبيا صلي الله عليه و آله را تحت تاثير قرار داد. براى همين، از او پرسيد: چرا دست‌هاى تو اين چنين كوفته و خشن مىباشد؟ آيا ناراحتى خاصى به دستان تو رسيده است؟ عرضه داشت: يا رسول الله! اين خشونت و زبرى دستان من، بر اثر كار با بيل و طناب است كه به وسيله‌ى آنها زحمت مىكشم و مخارج خود و خانواده‌ام را تامين مىنمايم. پيامبراكرم صلي الله عليه و آله دست او را بوسيده و فرمود: اين دستى است كه آتش (جهنم) آن را لمس نخواهد كرد.

2. تامين مخارج زندگى يك مسلمان با پيش گرفتن كسب حلال، مخارج زندگى خود را تامين نموده و تا حدودى از فقر اقتصادى، اخلاقى و فرهنگى خود و جامعه مىكاهد. 3. وسيله ارتباط سالم اشتغال به كار، افراد را در زندگى تحت يك برنامه منظم و منسجم قرار داده و آنان را در روابط اجتماعى و معاشرت با ديگران يارى مىنمايد.

ادامه مطالب در  (ادامه مطالب)

ادامه نوشته

تقويم تاريخ اسلام

تقويم تاريخ اسلام

محرم | صفر | ربيع الاول | ربيع التاني | جمادي الاول | جمادي الثاني | رجب | شعبان | رمضان | شوال | ذيقعده | ذيحجه

تاريخ	عنوان
1 محرم	يورش ابرهه به مكه معظمه براي نابودي كعبه - 53 سال پيش از هجرت
1 محرم	محاصره شدن پيامبر(ص) و بني هاشم در شعب ابي طالب - سال هفتم بعثت
1 محرم	سريه ابوسلمه بن عبد الأسد - سال چهارم هجري قمري
1 محرم	فرمان پيامبر(ص) براي دريافت زكات - سال نهم هجري قمري
1 محرم	واقعه {مرج صُفَّر} در شام - سال 14 هجري قمري
1 محرم	آغاز خلافت عثمان بن عفان. - سال 24 هجري قمري
1 محرم	وفات محمد حنفيه، فرزند امير مومنان(ع) - سال 81 هجري قمري
2 محرم	ورود امام حسين(ع) به كربلا - سال 61 هجري قمري
3 محرم	ورود عمر بن سعد به كربلا جهت جنگ با امام حسين(ع) - سال 61 هجري قمري
3 محرم	بركناري مستعين عباسي از خلافت - سال 252 هجري قمري
5 محرم	آغاز سريه عبدالله بن اُنيس - سال ششم هجري قمري
7 محرم	نامه عبيدالله بن زياد به عمر بن سعد مبني بر سختگيري بر امام حسين(ع) - سال 61 هجري قمري
7 محرم	نبرد سرنوشت ساز هواداران بني عباس با سپاهيان اموي - سال 132 هجري قمري
8 محرم	سال 61 هجري قمري: ديدار امام حسين(ع) با عمر بن سعد
9 محرم	ورود شمر بن ذي الجوشن به كربلا - سال 61 هجري قمري
9 محرم	امتناع حضرت عباس(ع) و برادرانش از پذيرش امان نامه دشمن - سال 61 هجري قمري
9 محرم	فرمان حمله عمومي به خيام امام حسين(ع) از سوي عمر بن سعد - سال 61 هجري قمري
10 محرم	سال پنجم هجري قمري: آغاز غزوه ذات الرّقاع
10 محرم	وقوع سريه قُرطاء - سال ششم هجري قمري
10 محرم	دور انديشي و تدبير امام حسين(ع) در شب عاشورا - سال 61 هجري قمري
10 محرم	عاشورا (دهم محرم)، واقعه جانگداز كربلا - سال 61 هجري قمري
10 محرم	جنايات سپاه عمر بن سعد، در عصر عاشورا - عاشورا (دهم محرم)، سال 61 هجري قمري
10 محرم	قتل عبيدالله بن زياد به دست سپاهيان مختار ثقفي - سال 67 هجري قمري
10 محرم	سال 226 هجري قمري: وفات بشر حافي
11 محرم	اسارت بازماندگان شهداي كربلا - سال 61 هجري قمري
12 محرم	شهادت امام چهارم شيعيان، حضرت سجّاد(ع) - سال 95 هجري قمري
13 محرم	شهادت عبدالله بن عفيف ازدي - سال 61 هجري قمري
13 محرم	تدفين پيكرهاي مقدس شهيدان كربلا - سال 61 هجري قمري
15 محرم	آغاز غزوه كُدر - سال 61 هجري قمري
15 محرم	وقوع غزوه خيبر - سال هفتم هجري قمري
15 محرم	ورود نمايندگان طايفه {نخع} به مدينه و پذيرش دين اسلام - سال 11 هجري قمري
16 محرم	هجوم مسلمانان به دمشق - سال 14 هجري قمري
16 محرم	تدوين تاريخ اسلامي - سال 16 هجري قمري
21 محرم	ازدواج حضرت علي(ع) با فاطمه زهرا(س) - سال سوّم هجري قمري
22 محرم	ورود امام علي بن ابي طالب(ع) به صفين، جهت نبرد با سپاه معاويه - سال 37 هجري قمري
23 محرم	مرگ مهدي عباسي - سال 169 هجري قمري
25 محرم	كشته شدن امين به دست سپاهيان برادرش مامون عباسي - سال 198 هجري قمري
26 محرم	محاصره و سنگ باران مكه معظمه از سوي سپاهيان يزيد - سال 64 هجري قمري
26 محرم	شهادت علي بن حسن مثلّث در زندان منصور دوانقي - سال 146 هجري قمري
27 محرم	لشكر كشي مامون عباسي به سرزمين روم - سال 215 هجري قمري
28 محرم	ورود امام محمد تقي(ع) به بغداد، بنا به درخواست معتصم عباسي - سال 220 هجري قمري
30 محرم	سال 189 هجري قمري: قتل جعفر بن يحيي برمكي به دستور هارون الرشيد

زندگينامه خود نگاشته‏ جناب حجةالاسلام آقاى حاج شيخ محسن قرائتى دامت افاضاته‏

بسم الله الرحمن الرحيم‏

 زندگينامه خود نگاشته‏

 اينجانب محسن قرائتى فرزند علينقى، در سال 1324 هجرى شمسى در كاشان بدنيا آمدم. مرحوم جدم، در زمان رضاخان كه با تمام قدرت با اسلام و مظاهر آن مبارزه مى‏شد، جلسات قرآن را در خانه‏ هاى مردم كاشان تشكيل مى‏داد و بخشى از عمر خود را در اين راه صرف نمود. لذا فاميل ما قرائتى شد.

 پس از او، مرحوم پدرم با تشكيل اين جلسات در خانه‏ ها، مساجد و تكايا راه پدرش را ادامه داد و به استاد قرائت قرآن معروف شد.

 آن مرحوم از بازاريانى بود كه حدود چهل سال با شنيدن صداى اذان، مغازه خود را مى‏بست و به سوى مسجد و نماز اول وقت مى‏شتافت. فردى بود كه با آموزش قرآن و برگزارى مجالس دينى، احياى بعضى از مساجد مخروبه و متروكه، و تلاش در اين راه، براى ديگران الگو شده بود و در عوض خداوند به او روحى مطمئن و حكمت و عرفان جوشيده از درون، عطا فرموده بود.

 چيزى كه ذهن و فكر او را مشغول مى‏كرد، اين بود كه تا حدود سن چهل سالگى صاحب فرزندى نشده بود، تا اين كه با همه مشكلات موجود در آن زمان، با عنايت و لطف خداوند بزرگ، موفق به زيارت خانه خدا و اعمال حج گرديد. شايد بتوان گفت اين هم در شرايط موجود زندگى‏اش، اجرى از جانب پروردگارش نسبت به تلاش و كوشش‏هاى قرآنى و دينى‏اش بود.

 او در همان سفر در كنار خانه خدا چنين دعا مى‏كند:

 اى خدايى كه فرموده‏ اى: «ادعونى استجب لكم» (بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را»!

 اى خالق يكتا! فرزندى به من عطا فرما كه مبلغ قرآن و دين تو باشد.

 اين دعا به اجابت رسيد و خداوند او را صاحب فرزندانى نمود كه برخى از آنان به لباس مقدس روحانيت در آمدند.

 گفتنى است كه من در سنين نوجوانى كه شناخت و اطلاعات كافى نداشتم با پيشنهاد مرحوم پدرم براى ورود به حوزه، موافق نبودم ولى با اصرار و تشويق او در سن چهارده سالگى وارد حوزه شدم. يك سال در كاشان زير نظر استاد آيت‏ الله صبورى دامت بركاته مشغول درس شدم. هر شب نيز به طور مرتب در جلسه تفسير قرآن مرحوم آيت ‏الله حاج شيخ ‏على آقا نجفى‏قدس سره كه بعد از نماز مغرب و عشا برقرار مى‏شد شركت مى‏كردم. اين جلسه دل مرا به تفسير قرآن جذب نمود.

 از آن زمان به بعد با قرآن انس پيدا كردم و تا به حال الحمدلله ادامه دارد. با اطمينان مى‏گويم كه بيشترين مطالعه من درباره قرآن و تفسير بوده و چون قرآن و كلام خدا نور است، تا به حال در راه تبليغ درمانده نشده‏ ام. حتى زمانى هم كه براى ادامه تحصيل وارد حوزه علميه قم شدم، در كنار (لمعه) كتاب درسى رسمى حوزه، تفسير «مجمع البيان» را با برخى از دوستان، مطالعه و مباحثه مى‏كردم.

 همين كه دروس سطح و مقدارى از درس خارج را در حوزه گذراندم، به فكر افتادم كه خلاصه مطالعات و مباحثات تفسيرى خود را يادداشت كنم و اين كار را تا پايان چند جزء ادامه دادم.

 در آن ايام شنيدم كه آيت الله مكارم شيرازى - دامت بركاته - با جمعى از فضلا تصميم دارند تفسير بنويسند. من نوشته‏ هاى تفسيرى خود را ارائه دادم و ايشان هم پسنديده و من به جمع آنان پيوستم.

 حدود پانزده سال طول كشيد تا تفسير نمونه در 27 جلد به اتمام رسيد و تا به حال بارها تجديد چاپ و به چند زبان ترجمه شده است.

 تقريبا نيمى از تفسير نمونه تمام شده بود كه انقلاب اسلامى به رهبرى امام خمينى به پيروزى رسيد و من به پيشنهاد علامه شهيد مطهرى‏قدس سره و مؤافقت امام خمينى (ره ) براى اجراى برنامه درس هايى از قرآن، به تلويزيون رفتم.

 در اين بين به فكر افتادم درس تفسيرى را در سطح فهم عموم شروع كنم. براى اين كار با گرفتن دو همكار، علاوه بر تفسير نمونه، از ده تفسير ديگر يادداشت بردارى كرديم و برنامه تفسير خود را با عنوان «آينه وحى» در راديو آغاز كرده و تاكنون پيش رفته‏ ام.

 بارها از طرف دوستان و ديگران، پيشنهاد شد كه آنچه را در راديو مى‏گويم، به صورت كتاب منتشر كرده و در دسترس عموم به خصوص عزيزان فرهنگى قرار دهم.

 با اين تصميم و نيت چند جزء از يادداشت‏هاى تفسيرى خود را در حضور دو نفر از فقهاى قرآن‏ شناس و محقق كه از اساتيد حوزه علميه قم هستند خواندم و با تأييد و اصلاح آن دو بزرگوار، به سبك و برداشت‏هاى تفسيرى خود اطمينان بيشترى پيدا كردم. پس از آن چند نفر از فضلا كار بازنويسى و تدوين آن را انجام دادند و تحت عنوان «تفسير نور» منتشر گرديد. اين تفسير داراى امتيازاتى است، كه در مقدمه جلد اول ذكر شده است.

 برگردم به گذشته خود. سال دوم طلبگى به قم آمده، در مدرسه مرحوم آيت‏الله العظمى گلپايگانى‏ قدس سره و مدرسه خان مشغول به تحصيل شدم. سپس براى ادامه تحصيل به نجف اشرف هجرت كرده، رسائل و مكاسب را در آن جا به پايان رساندم و دوباره به قم مراجعت كردم. پس از امتحان كفايه، چند سالى هم در درس خارج شركت كرده و در مجموع شانزده سال در كاشان، قم، مشهد و نجف بودم تا درس‏هاى سطح حوزه را تمام كردم.

 همواره در اين انديشه بودم كه قرآن و اسلام براى همه اصناف و طبقات مردم است و كودكان و نوجوانان هم از همين مردم‏اند. ما پزشك اطفال داريم ولى روحانى اطفال نداريم، لذا تصميم گرفتم در اين راه به قصد خدمت به نسل جوان و آينده ‏سازان، اسلام و معارف قرآنى را با زبان ساده و روان به آنها منتقل نمايم.

 از اين رو به كاشان برگشتم و ضمن دعوت نوجوانان، برنامه تبليغى خود را با حضور هفت نفر آغاز كردم و به علت علاقه و استقبال نوجوانان، كلاس‏ها را ادامه دادم، هر هفته از قم به كاشان مى‏رفتم؛ با اين انديشه كه قرآن دهها داستان و قصه دارد و پيامبر اكرم‏ صلى الله عليه وآله با همين داستان‏ها، سلمان و ابوذرها را تربيت فرموده، كلاسم را با تلفيقى از اصول عقايد، احكام و داستان‏هاى قرآنى اداره كردم، و به ارائه مطالب زنده و تازه روى تخته سياه پرداختم. نحوه كلاسدارى و قدرت تشبيه و تمثيل من، به جذابيت جلسات و استقبال از آن‏ها، به شكل چشمگيرى افزود.

 جلسات كاشان، چند سال ادامه داشت و بركاتى را نيز به همراه داشت. البته چون اين كار بى‏سابقه بود كه يك روحانى به جاى منبر پاى تخته سياه برود و براى كودكان و نوجوانان جلسه و كلاس داشته باشد؛ گاهى مورد بى‏مهرى برخى افراد قرار مى‏گرفتم، ولى چون به كار خود اعتقاد و ايمان داشتم، در طول اين مدت آنى نسبت به كار خود با شك و ترديد نگاه نكردم، به صورتى كه الان هم پس از گذشت حدود 35 سال از آغاز اين حركت خوب و مثبت، اگر بخواهم آن را از ابتدا شروع كنم، از همان جاى قبلى، آغاز خواهم كرد.

 به دنبال جلسات كاشان، در قم نيز كار مشابهى را با جوانان و نوجوانان شروع كردم. در جلسات قم، فرزند آيت‏الله مشكينى دامت بركاته شركت مى‏كرد و يادداشت‏هاى كلاس را به رؤيت و اطلاع ايشان مى‏رسانيد.

 يك روز آن بزرگوار به كلاس درس آمد و از نزديك اينجانب را مورد عنايت و تفقد قرار داده و فرمود:

 آقاى قرائتى! حاضر هستى با من يك معامله كنى؟ ثواب جلساتى كه شما براى نسل جوان داريد از من، و ثواب درس‏هايى كه من در حوزه مى‏دهم از شما و بعد هم در جلسه درس خود از كار و نحوه كلاس و روش جديد، تجليل و تعريف نمودند.

 گفتنى است كه آن روزها ايشان براى حدود هزار طلبه، درس مكاسب و تفسير مى‏فرمودند و من براى بيست نفر جوان جلسه اصول عقايد داشتم.

 بعد از اين برخورد، به كار و راهى كه انتخاب كرده بودم، عشق و علاقه بيشترى پيدا كردم و بعد از آن هم گروه گروه طلبه‏ ها آمدند تا از نزديك روش كلاسدارى مرا مشاهده كنند. با اين گونه تشويق‏ ها و استقبال‏ ها به ذوق آمده و تصميم گرفتم مطالب را دسته‏ بندى، منظم و ياداشت كنم.

 البته در زمان طاغوت هم از طرف تلويزيون به پيشنهاد بعضى مرا براى اجراى برنامه و كلاس دعوت كردند، ولى به دليل اين كه نخواستم بازوى دستگاه طاغوت باشم، قبول نكردم.

 به علت عشق زيادى كه به كار داشتم، تقريبا به تمام شهرهاى ايران مسافرت نموده، كلاسى برقرار مى‏كردم.

 در اوائل كار به جلسات دبيران تعليمات دينى راه يافتم. در يكى از سمينارها كه مقام معظم رهبرى دامت بركاته و شهيد دكتر بهشتى‏قدس سره تشريف داشتند، در آن جلسه برنامه اجرا كردم و از طرف مقام معظم رهبرى دامت بركاته مورد تفقد قرار گرفتم. ايشان مرا به منزل خود دعوت كردند و بعد از تشويق، مسجد امام حسن‏ عليه السلام را كه در آن اقامه جماعت داشتند و آن روزها از مساجد فعال و موفق و مبارز پرور عليه طاغوت در مشهد بود، براى كلاسدارى در اختيارم گذاشتند.

 در سفر تبليغى به اهواز هم، با علامه شهيد مطهرى‏قدس سره آشنا شدم. ايشان روش كلاسدارى مرا ديده و بسيار پسنديد.

 من از اول، معلم قرآن بودم و با اسلوب جديدى كه داشتم، نسل نو را با قرآن آشنا مى‏كرد. در زمانى كه امام خمينى‏قدس سره فرياد الهى - سياسى خود را عليه طاغوت بلند كردند، من دروس مرحله اول حوزه را مى‏خواندم و شرايط سنى لازم براى شركت در بعضى از برنامه‏ ها را نداشتم البته در آن زمان به ديدار بعضى علماى زندانى و تبعيدى در محل زندان و تبعيد مى‏رفتم و در زمينه حمايت‏هاى جانبى، اطلاع‏ رسانى و تشويق مردم به مسائل انقلاب بى‏تأثير نبودم.

 در همان زمان، عوامل رژيم و ساواك، براى دستگيرى من چندمرتبه شبانه به خانه پدرم در كاشان و منزل خودم در قم حمله‏ ور گشتند، ولى موفق نشدند. چند ماهى هم زندگى مخفى داشتم تا انقلاب اسلامى ايران با امدادهاى الهى و رهبرى حضرت امام خمينى‏قدس سره و پشتيبانى ملت مؤمن و غيور و شجاع به پيروزى رسيد و دوران جديدى از فعاليت‏هاى فرهنگى با احساس مسؤوليت بيشترى آغاز شد.

 بعد از پيروزى انقلاب، با پيشنهاد علامه شهيد مطهرى‏ قدس سره و مؤافقت امام خمينى‏قدس سره براى اجراى برنامه، به تلويزيون معرفى شدم، روزى كه به آن تشكيلات وارد شدم، بيشتر كاركنان نمى‏دانستند، قبله كدام طرف است و...

 در آن جا با بهانه‏ گيرى و وسواس زياد مرا آزمايش كردند و زمانى كه در اين جهت موفق يافتند، پيشنهاد كردند كه بدون لباس روحانيت برنامه اجرا كنم و به طور علنى گفتند: ما به جز دو روحانى (حضرت امام و آية الله طالقانى) به ديگران اجازه حضور در اين تشكيلات را نمى‏دهيم. من هم با اين پيشنهاد موافقت نكرده و اعلام داشتم: برخورد شما را به اطلاع حضرت امام‏ قدس سره خواهم رساند. بعد از اين اخطار، آنان قبول كردند كه با لباس روحانى اجراى برنامه كنم.

 به هر حال سالهاست است كه اين برنامه تلويزيونى - كه از باقيات الصالحات علامه شهيد مطهرى‏قدس سره و حمايت‏هاى امام عزيزقدس سره است - برگزار مى‏شود و بر اساس نظر سنجى‏هاى خود صدا و سيما از برنامه‏ هاى مؤفق بوده است.

 امام خمينى‏قدس سره به واسطه‏ ى همان برنامه تلويزيونى، به اينجانب لطف و عنايت خاصى داشت و هر بار كه خدمت ايشان مى‏رسيدم مورد لطف و محبت ايشان قرار مى‏گرفتم. برنامه درس‏هايى از قرآن، كه بنا بود از طرف مديريت آن زمان تلويزيون تعطيل شود، ايشان به وسيله يكى از اعضاى دفتر خود، به رئيس صدا و سيما اعلام فرمودند كه اين برنامه‏ ها مفيد بوده و بايد باشد و چون من بابت اجراى برنامه‏ ها حق‏ الزحمه‏ اى دريافت نمى‏كردم، آن امام بزرگوار چند بار مبلغ قابل‏ توجهى برايم فرستاد كه بخدمتشان شرفياب شده و اعلام كردم من فعلاً نياز ندارم ولى ايشان مى‏فرمود: اين از بيت‏ المال نيست و نزد شما باشد و بعد از اين آشنايى بود كه آن رهبر فرزانه حكم نمايندگى خود را در سازمان نهضت سوادآموزى به من اعطا فرمود.

 

  حكم نمايندگى امام خمينى (ره)، در سازمان نهضت سوادآموزى:

 بسم الله الرحمن الرحيم‏

 جناب حجةالاسلام آقاى حاج شيخ محسن قرائتى دامت افاضاته‏

 نظر به اهميت امر سوادآموزى و گسترش فرهنگ و معارف اسلامى و با توجه به تجربياتى كه در اين باب داريد، جنابعالى را به سمت نماينده خود در سازمان نهضت سوادآموزى تعيين مى‏نمايم. اميد است با هماهنگى هر چه بيشتر با مسؤولان محترم اين سازمان و وزارت آموزش و پرورش مسؤوليت سنگين خويش را بهتر انجام دهيد. بديهى است كه كمك و مساعدت دست‏اندركاران امر نهضت و وزارت آموزش و پرورش و استفاده از تمامى امكانات موجود پيروزى شما را بر عفريت بى‏سوادى كه يكى از ميراث‏ هاى شوم نظام طاغوتى است سريع‏تر مى‏نمايد. از خداى تعالى موفقيت شما را در اين راه مسئلت دارم.

    والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته       ‏

                                    روح الله الموسوى الخمينى     

    ارديبهشت ماه 1361 

احسان و نيکوکاري، ويژگي ياران پيامبر

احسان و نيکوکاري، ويژگي ياران پيامبر
«بِاِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَانِ الرَّحِيمِ»
بحث در آستانه عيد نوروز و پايان سال 85 بينندگان عزيز مي بينند. چون ‌امسال سال پيامبر بود، فکر کردم که اين آيه‌اي هم که معروف است تفسير همين آيه را من بگويم.
خوب، موضوع بحث: قرآن مي فرمايد: «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنْ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى» الفتح/29 خوب حالا تا اينجا را معنا کنيم.
حذف نام خود به خاطر مصالح جامعه
اين کلمه «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ» يک خاطره قشنگي دارد، شايد شنيده باشيد. در صلح حديبيه پشت مکه مسلمان‌ها آمدند بروند مکه، کفار آمدند بيرون گفتند نمي‌گذاريم بيائيد، يک درگيري و چانه زدن شد، بعد بنا شد صلح کنند، در صلح‌نامه نوشتند اين قرارداد بين محمّد رسول الله و کفار مکه است، کفار مکه گفتند ما قبول نداريم محمد رسول الله است، اصلا اگر قبول داشته باشيم که راهتان مي‌دهيم، اصلا پيغمبر را قبول نداريم. پاک کنيد، «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ» را پاک کنيد. حضرت علي سنگينش بود و گفت من پاک نمي‌کنم در کشمکش‌ها، رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود که مصلحت اين است که پاک کنيد. من خودم پاک مي‌کنم، خودِ پيغمبر با دست مبارکشان کلمه «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ» را پاک کردند، وقتي «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ» را پيغمبر با دست خودش پاک شد، آيه نازل شد، «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ» اين يک درس خيلي قشنگي است، يعني اگر يک زماني درگيري شد بين من و او، شما خودت را پاک کني، خدا جاي شما مي‌نويسد. خيلي اسرار نکن که مثلا اين سالن را به اسم من تمام شد، اين کتاب به اسم من تمام شد، به اسم او تمام شد، دنبال اسمت نگرد. اگر خودت خودت را پاک کني، خدا مي‌نويسد. امام حسين رفت زيرِ سم اسب، کنبدش طلا شد. اگر آنجا سماجت مي‌کردند و اين کلمه را پاک نمي‌کردند، چه بسا درگيري مي‌شد و بر فرض اين ورقه اگر بود، يا محو مي‌شد يا در يک موزه‌اي مثلا به عنوان يک ورقه تاريخي بود ولي الان ميليون‌ها بار در قرآن چاپ شده و ميليون‌ها و دهها و صدها ميليون مسلمان اين آيه را خوانده‌اند. اين اولين درس اين آيه اين است که يک جايي که صلاح هست،خودت را محو کني، خودت را محو کن، غصه نخور. خوب اين يکي.
بعد از اين جمله مي‌گويد: «وَالَّذِينَ مَعَهُ» کلمه معه معنا دارد، چون سه تا کلمه داريم، «آمَنَ بِهِ»، «آمَنَ لَهُ»، «وَالَّذينَ مَعَهُ» مَعَهُ، مَعَ، يعني باش، يعني ايمان به پيغمبر فقط مهم نيست، بايد با پيغمبر بود، چون بعضي قبول دارند يک کسي را، اما با او نيستند، همراهش نيستند، «وَالَّذِينَ مَعَهُ» يعني همراهي‌اش کنيد، فکرت، بودجه‌ات، يعني کمک هم بکنيد. بله، من مسلمان هستم، اما خمس نمي‌دهم. مثل ماشين است ولي بنزينش نمي‌کند، خوب نمي‌دهد. «وَالَّذِينَ مَعَهُ» يعني حمايت از پيغمبر بکند. «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ» يک وقتي در تلويزيون «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ» را من باز کردم. اشداء سياسي، اشداء نظامي، اشداء فرهنگي، اين «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ» يعني نسبت به کفار شديد باش. مسلمان‌ها واقعا اگر شير نفت را ببندند، پدرِ کفار درمي‌آيد. ما هنوز نخواستيم، «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ» عمل نشده. فوقش يک مرگ بر آمريکا مي‌گويند چهار جا در مراسم، اين «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ» در فرهنگي تصميم بگيرند مثلا جنس غربي‌ها را نخرند، کمرشان مي‌شکند، شيرِ نفت را ببندند کمرشان مي‌شکند، جنس را تعطيل کنند کمرشان مي‌شکند، سرِ يک تنباکو ميرزاي شيرازي کمر انگليس را شکست. «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ» بعد مي‌فرمايد «رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ».
توصيه ديگران به احسان و انفاق
اصولا در قرآن سه تا تواصي است، «وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ» العصر/3، «تَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ» العصر/3، تواصي يعني همديگر را سفارش کنيد. بعد يک آيه هم جاي ديگر داريم مي‌فرمايد «وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ» البلد/17 سفارش به رحمت کنيد. يعني به هم سفارش کنيد که کمک کنيد. دانشجويي که بابايش پولدار است يک چک مبلغ خوبي از بابايش بگيرد بدهد به رئيس دانشگاه يا بدهد به نهاد مقام معظم رهبري، بگويد آقاجان اين پول را بگير بعضي از اين دانشجويان ما مشکل دارند، کمکشان کن. «وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ» و واقعا اگر يک دانشجويي امروز با اينکه بابايش پولدار است مي‌تواند يکي از دانشجوها را کمک کند نکند، اين مثلا بزرگ هم شود حالا بالاترين مدرک علمي را هم بگيرد، يک دانشمند بي‌خاصيتي است، «وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ»
(الراحمون يرحمهم الله، يرحمهم الرحمان) روايت داريم کسي که رحم داشته باشد، خدا به او رحم مي‌کند. (اِرحم تُرحَم) حديث داريم رحم کن، ديگران به تو رحم مي‌کند. (ارحم من دونک يرحمک من فوقک) اگر به زير دستت رحم کني، بالا دستت به تو رحم مي‌کند. (قستهوا بسهوک) اگر زير دستت سهو کرد، داد سرش نزن، خودت هم سهو کردي (و معصيته لک بمعصيتک لربک) اگر او نافرماني کرد، تو خودت نافرماني خدا را نکردي؟ (و فقره الي رحمتک بفقرک الي رحمت ربک) اگر او به تو محتاج است شبِ عيد، حساب کن خودت به خداوند چقدر محتاج هستي. (عجبت لمن يرجوا رحمت من فوقه، کيف لا يرحم من دونه) تعجب مي‌کنم، حديث است اينهايي که مي‌گويم همه‌اش حديث است، تعجب مي‌کنم از کسي که اميد دارد خدا به او رحم کند، اما خودش رحم نمي‌کند به زيردستانش. (من لا يرحم، لا يرحم) بي‌رحم مورد رحم قرار نمي‌گيرد.
عده‌اي در جهنم مي‌گويند (نجّنا) خدايا ما را از جهنم نجات بده، خدا به آنها خطاب مي‌کند (هل رحمت عصفورا) تو به يک گنجشک رحم کردي؟ چقدر خانه خالي داريم که مي‌شود يک اتاقش را داد به يک بي‌خانه. اينقدر افراد اتاق‌هاي خالي دارند. آنقدر بودجه‌ها کنار دريا براي يک ماه تفريح وزارتخانه‌ها ساخته شد و حال آنکه پرسنل آن وزارتخانه در فقر دارد مي‌سوزد. مثلا فرض کن در سال چهل روز از آن ساختمان استفاده مي‌شود، ولي در سال 365 روز اين پرسنل دارد مي‌سوزد از فقر. البته رحم هم کاري به پولدارها ندارد، حديث داريم (رحماء امتي اوساطها) طبقه متوسط رحم مي‌کنند، يعني خيلي وقتي مي‌گويند رحم سراغ آن دانه درشت‌ها نرويد. به خصوص افرادي که عزيز بودند ذليل شدند. (ارحموا عزيزا ذلّ و غنيا افتقر) افرادي بودند خمس مي‌دادند، حالا بايد به آنها خمس داد. افرادي بودند يک زماني امکانات داشتند، حالا به اين روزگار نشسته‌اند.
اصلاح ذات البين، عامل جلب رحمت الهي
خوب؛ مي‌گويد اگر مي‌خواهيد خدا به شما رحم کند، آشتي بدهيد اينهايي که با شما قهر هستند. شبِ عيد حرف را گوش مي‌دهند بينندگان عزيز. من يک مقداري امشب اين بحث رحم را مي‌خواهم باز کنم براي شبِ عيدي. در فاميل کي‌ها با هم قهر هستند، قبل از عيد اينها را با هم آشتي بدهيد. قرآن مي‌گويد اگر آشتي داديد، خدا به شما رحم مي‌کند. «أَصْلِحُوا» ، «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» الحجرات/10 آيه قرآن است، مؤمنين همه با هم برادر هستند، «فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ» الحجرات/10 بين برادرهايي که با هم قهر کرده‌اند آشتي بدهيد، «وَاتَّقُوا اللَّهَ» بعد مي‌گويد «لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» بعد مي‌گويد اگر مي‌خواهيد خدا به شما رحم کند، آخر گاهي مي‌گويند آقا باران نيامده، بلند شويد چهار تا از اينهايي که قهر هستند در يک روستا، محله بالا و محله پائين، اين نمي‌دانم عروس با آن مادرشوهر، آن نمي‌دانم خواهر شوهر، با آن نمي‌دانم زنِ برادر، اينها اگر آشتي بدهيد يک وقت ديديد باران هم آمد. قرآن مي‌گويد، قرآن مي‌گويد «أَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ»، اصلاح کنيد بين اينهايي که قهر هستند، بعد مي‌گويد «لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» الحجرات/10 مورد رحم قرار مي‌گيريد.
نقش زکات در رفع مشکلات محرومان
ما گاهي وقت‌ها هي نشسته‌ايم تحليل مي‌کنيم، علت اينکه گوجه گران است، علت اينکه مسکن گران است، علت اينکه چي گران است، يک خورده قرآن مي‌گويد از اين تحليل‌ها برويد بيرون، قرآن مي‌گويد چرا تحليل کج مي‌کنيد، هي مي‌گويد «رَبِّي أَكْرَمَنِي» الفجر/15 امسال خدا به ما اکرام کرده، عربي‌هايي که مي‌خوانم قرآن است، «رَبِّي أَهَانَنِي» الفجر/16، خدا امسال به ما اهانت کرده، مي‌گويد نه آقا، نه «أَكْرَمَنِي»، نه «أَهَانَنِي»، نه خدا دوستت دارد، نه خدا دشمنت دارد، پارسال به تو داديم به يتيم‌ها ندادي، «کَلّا» اينطور نيست که تو مي‌گويي، «لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ» الفجر/17 به يتيم ندادي، به تو نداديم، پول داشتي، افرادي هم وام مي‌خواستند به آنها وام ندادي، در اين معامله ضرر کردي، مالت سوخت، کشاورزهاي عزيز که پاي تلويزيون هستيد تصميم بگيريد همين الان که ؟؟؟ عيد است، تصميم بگيريد زکات مالتان را بدهيد، اصلا حقّ خداست، آخر گندم که همه‌اش براي تو نيست، اين گندمي که يک گوني کاشته‌اي، چند تا گوني برمي‌داري، آخر خورشيد سهم نداشته؟ خوب نور خورشيد هم اثر داشته، باران سهم ندارد؟ آن صاحب خورشيد و صاحب باران گفته هر به ده کيلو، يک کيلويش را بده به فقير، اين هم نمي‌گويد فقير غريبه، همان فقير توي روستاي خودت. من بايد تشکر کنم، امسال زکات هيچ مطرح نبود، يعني هيچ که تقريبا هيچ، ولي امسال تکاني خوردند، کميته امداد خيلي زحمت کشيد و يک شش ميليارد توماني جمع شد ولي زکات گندم ما سيصد ميليارد تومان است. يعني واقعا سيصد ميليارد تومان خيلي دخترها جهازيه دار مي‌شوند، خيلي بچه‌ها باهوش مي‌شود اينها بروند دانشگاه درس بخوانند، خيلي کارها را مي‌شود کرد با سيصد ميليارد تومان پول، تازه زکات گندم، غير از جو و خرما و کشمش و طلا و نقره و اينها، از سيصد ميليارد تومان شش ميليارد امسال جمع شده. زکات هم تا توي محله فقير هست، کسي حق ندارد ببرد جاي ديگر، يعني پهلوي يک ريش سفيدي، پهلوي يک کسي که از نظر علم و تقوا قبولش داريد، زکات را جمع کنيد، همان مقداري هم که جمع کنيد دولت روي آن مي‌گذارد، يعني اگر يک روستايي صد ميليون زکات جمع کردند، صد ميليون هم دولت روي آن مي‌گذارد، دويست ميليون، خرج خودِ آن روستا مي‌شود. خدا جبران مي‌کند، اسمِ خدا جبّار است، جبّار يعني جبران مي‌کنم، نترس. قرآن يک آيه دارد مي‌گويد نترس، «فَهُوَ يُخْلِفُهُ» سبأ/39 اين آيه قرآن است، «يُخْلِفُهُ» از خليفه، خليفه يعني جانشين، يعني بده جايش را پُر مي‌کنم، جايش را پُر مي‌کنم. لباس عيد مي‌خريد هم اسراف نکنيد، هم بازاري‌ها گران‌فروشي نکنند، هم اگر مي‌خريد چهار تا دختر داريد، فرض کن پنج تا دختر داشتي، براي دختر همسايه هم بخر، اصلا به او پول بده خودش برود بخرد. «فَهُوَ يُخْلِفُهُ» يعني جبران مي‌کنم، دردي، مرضي، حادثه‌اي را از جانت برمي‌دارم.
«إِنَّ رَحْمَةَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنْ الْمُحْسِنِينَ» الأعراف/56 چه آيه‌هاي قشنگي، «إِنَّ رَحْمَةَ اللَّهِ» رحمت خدا نزديک است، نزديک کي است؟ «قَرِيبٌ مِنْ الْمُحْسِنِينَ»، «مُحْسِنِينَ» نيکوکار، اگر شما نيکوکار بودي، رحمت خدا مي‌آيد نزديک شما. اگر ديديد باران نمي‌آيد، اگر ديديد آفتي مي‌زند، اگر ديديد هرچه مي‌دويد به جايي نمي‌رسيد، معلوم مي‌شود گيرِ رحم است، تا پول ندهي عمل نمي‌کنم، تا پول ندهي سوار نمي‌کنم، تا پول ندهي نسيه نمي‌دهم، تا پول ندهي، تا پول ندهي، تا رهن ندهي. بالاخره بله، خانه شما نرخ اجاره‌اش اين است، ولي شما که مي‌داني آن آدمي که مستأجر شماست وضعش چطور است، وقتي مي‌داني وضعش چطور است خوب کوتاه بيا، کوتاه بيا.
عفو و بخشش خطاهاي ديگران
يکي از، بگو آقاي قرائتي اين حرفهايي که مي‌زني برو به پولدارها بگو، ما پاي تلويزيون امشب نشسته‌ايم حضرت عباسي خودمان هم هشتمان گرو نهمان است، خوب شما پول نداري بدهي، کينه کي در دلت است؟ هر کس را فحشت داده حلالش کن، هر که فحشت داده حلالش کن. قرآن بخوانم، قرآن مي‌فرمايد که (بالعفو تستنزلوا الرحمه) چه حديث قشنگي است، به به، (بالعفو) يعني توسط عفو، عفوش کن ديگران را، (تسنزلوا الرحمه) يعني توسط عفو، رحمت خدا را نازل کنيد. شما پول نداري خوب چرا حالا، نه آبرويم را ريخته است. بابا ببخشش. فحشم داده، بابا شبِ عيد است ببخشش. (بالعفو تستنزلوا الرحمه)، (ببذل الرحمه تسنزلوا الرحمه) به کي رحمت کنيم؟ مي‌گويد دلت براي همه خوش باشد. مي‌فرمايد (ابلغ ما تستدر به الرحمه) بيشترين رحمت را مي‌داني خدا سرِ کي مي‌اندازد؟ به کسي که دلش براي همه مردم بسوزد، نه فقط بچه‌هاي خودش، بچه‌هاي فاميلش، هيأت محله‌شان. يک چيزي مي‌گويم راستش را بگويد پاي تلويزيون هر کسي نشسته، تو را به خدا راستش را بگويد، در عمرت به بودائي‌ها دعا کردي؟ آنها آدم نيستند؟ حيف نيست که آنها هم هدايت شوند؟ هندوها چي؟ ما وقتي هم دعا مي‌کنيم مي‌گوييم خدايا، يک همسر براي پسرم، يک همسر براي دخترم، جهازيه دخترم، همه‌اش خودم، قلمم، شلوارم، کتم، کيفم، همه‌اش خودم خودم است، يک خورده ذهنت را ببر بالاتر.
(اللهم اغن کل فقير)، (اللهم اشف کل جائع). حديث داريم (ابلغ ما تستدر به الرحمه) بيشترين قلابي که رحمت خدا را سرازير مي‌کند، (ان تضمر) ضمير، در دلت باشد، (ان تضمر لجميع الناس الرحمه) رحم را براي همه بخواه. ما داشتيم که مجوسي بوده، وقف کرده براي مسلمان‌ها. قرآن بخوانم، قرآن مي‌گويد از مسلمان‌ها پول بگير بده به کافرها، «إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ» التوبة/60 زکات را بگير، تقسيم بر هشت کن، يک هشتم زکات را
«وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ» التوبة/60 بده به آنها که اصلا دين ندارند، بگذار بي‌دين‌ها هم سرِ سفره اسلام بنشينند. آخر ما گاهي وقت‌ها آنقدر روده تنگ است که هسته انار تويش گير مي‌کند. آقا شما که در هيأت ما سينه نزدي، برو آنجا غذايت را بخور. اين نمي‌دانم مالِ کساني است که... گاهي وقت‌ها عرض کنم، من به او سلام کنم، گاهي وقت‌ها در سلام، من به او سلام کنم؟ من ترم چهارمم، او ترم اول، اي بابا، سلام کن، پيغمبر به بچه‌ها هم سلام مي‌کرد. ما گاهي وقت‌ها در يک چيزهاي مفت هم گير مي‌دهيم، مي‌بينيد اين‌ها همه گيرهايمان اينهاست. گيرهاي ما اينهاست. گاهي وقت‌ها سيلي مي‌خوريم از اين چيزها سيلي مي‌خوريم.
پاداش برتر و بيشتر الهي به کارهاي نيکوکاران
قرآن مي‌فرمايد «لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى» يونس/26 مي‌گويد اگر بدهي مي‌داني چه مي‌کنم؟ چهار تا کار مي‌کنم. چه قرآني داريم، به به به، به به. «لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا» يعني براي کساني که نيکوکار باشند، «الْحُسْنَى»، حسني افعل التفضيل است، احسن است، يعني اگر تو نيکي کني، نيکي بهترش را مي‌کنم، اگر نيکي عادي کني، من نيکي برتر. بعد مي‌گويد از نظر کيفي، از نظر اين از نظر کيفي، از نظر کيفي بهتر، از نظر کمّي «وَزِيَادَةٌ» آيه قرآن است، «وَزِيَادَةٌ» اين هم يعني از نظر کمّي. از طريق قيامت، اين براي دنيا، در دنيا هم بهتر مي‌دهم، هم زيادي. «فَنَظِرَةٌ» البقرة/280 يعني غبار، يعني قيامت غبار غم به اينها نمي‌نشيند، اين از نظر غبار براي ظاهرش، «وَلَا ذِلَّةٌ» يونس/26 يعني از درون هم ذليل نمي‌شود. غبار ظاهري، اين هم باطني. ببينيد، شما يک احسن انجام بده، اگر يک کار خوبي کردي، يک، از نظر کيفي بهترش را به تو مي‌دهم، از نظر کمّي زيادي‌اش هم مي‌کنم، از نظر قيامت ظاهرت را نمي‌سوزانم، باطنت را هم ذليل نمي‌کنم. چه آيه قشنگي است.
ايستادگي در برابر دشمنان، ويژگي ياران پيامبر
«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ» الفتح/29 کساني که امّت پيغمبر هستند، «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ» نسبت به کفار شديد هستند. به راحتي مي‌شود با بستن شيرِ نفت و قطع خريد اجناس خارجي، به راحتي مي‌شود کمرِ همه قلدرها را شکست. به راحتي. امام فرمود شيرِ نفت را ببنديد يک، سربازها از سربازخانه فرار کنند دو، شاه فلج شد فرار کرد. به راحتي مي‌شود. هم نسبت به کفار «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ» هم نسبت به خودي‌ها «رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ».
در روايات داريم (الاحسان محبه) شما خانه‌ات را سنگ مرمر مي‌کني که مهمان‌ها بيايند اوه بگويند، شما مثلا مي‌خواهي با ابريشم قالي و با سنگ مرمر عزيز شوي؟ مي‌گويد اگر اين پول را بدهي به مردم فقرا محبت به تو مي‌کنيم. تو چرا از طريق جمال مي‌خواهي عزيز شوي؟ از طريق انسان‌ها عزيز شو. آن پولي که خرج تغيير مبلمان و ماشين و دکور خانه‌ات مي‌کني، پولي که خرج پُز مي‌کني، خرج جمال مي‌کني، خرج اين آدمها کن، خرج آدمها کن. يک آقايي مرده بود تشييع جنازه‌اش خيلي شلوغ شد و چند ميليون هم خرج برداشت، يک نفر گفت اين آقا از بي‌نسخه‌اي مُرد، اگر اين پول تشييع جنازه را نسخه مي‌خريدند نمي‌مرد. اين پولي که ما از طريق جمادات مي‌خواهيم عزيز شويم، حديث مي‌فرمايد که (الإحسان محبه) مگر نمي‌خواهي محبوب شوي، به مردم کمک کن محبوب مي‌شوي.
کارهاي نيک، پيش از انسان به قيامت مي‌رود
بعضي پولشان را ذخيره مي‌کنند، مي‌گويد اشتباه مي‌کني در بانک پس‌انداز کردي، ذخيره شما بانک نيست. (الاحسان ذخرٌ) احساني که مي‌کني ذخيره است. حديث داريم فقير که مي‌آيد درِ خانه‌ات نگاه به فقير نکن، اين حاملي است که بار تو را بگيرد براي قيامت حمل کند، اين آمده اموال تو را بگيرد بفرستد براي قيامت و در قيامت پولها قبلاً مي‌رود. ديدي سفرهاي کاروان‌هاي حج؟ کاروانهاي حج آشپزها قبل از حاجي‌ها مي‌روند. پرواز آشپزها زودتر است. يعني آنها مي‌روند ديگ را بار کنند که حاجي‌ها که رسيدند غذا پخته باشد. همين‌طور که آشپزها و لپه و نخود و امکانات و پتو و يک سري آدمها و يک سري اسباب و وسايل قبل از کاروان حج مي‌رود، کارهاي خير ما قبل از خودِ ما مي‌رود قيامت. ولذا قرآن دو تا تعبير دارد عجب قرآني داريم بَه، قرآن مي‌گويد «قَدِّمُوا» البقرة/223 يعني چي را قدم، پيش فرستاده‌ايد، يک آيه داريم «مَا تُقَدِّمُوا» البقرة/110 چي را از پيش فرستاده‌اي؟ مقدم داشتي، يعني بابا اگر مي‌خواهي بروي آخرت، يک چيزي بفرستيد. مي‌گويي بدهم خدا چه خواهد کرد؟ آخر اينهايي که زن نمي‌گيرند از ترس خرجي، حديث داريم اين توحيدش لق است. آمد خدمت امام گفت فقيرم، فرمود برو زن بگير، گفت بَه، مي‌گويم ندارم بخورم، مي‌گويد برو زن بگير، لابد دو سه تا بچه هم درست کنيم يک خيابان گدا راه بيفتد؟ امام فرمود هرچه به تو مي‌گويم گوش بده، گاهي رزق شما قفل شده با رزق خانم، رزق خانم و شوهرش قفل شده به رزق بچه. ما يک خورده گيرِ ايماني داريم، يعني ايمانمان، يک جاي ديگر خراب است، ما هي لامپ کشي مي‌کنيم مي‌بينيم روشن نشد، بابا کارخانه برق قطع است، شما کارخانه برق را، شما از منبع غافل شدي، از منبع غافل شدي.
خوب؛ احسان چي است؟ خدمت اگر بکني. (افضل زراعه) خدمت بهترين زراعت است، (اربح بضاعه) اينها هر کلمه‌اي که مي‌گويم يک حديث است. سودآورترين سرمايه‌گذاري است. (افضل الايمان) نيکي کنيد شبِ عيدي به هم، بهترين درجه ايمان است. (تغمد الذنوب) با اين نيکي گناهانت بخشيده مي‌شود. يک حديث ديگر (زاد المعاد) توشه قيامت است. (زکات الظفر) زکات پيروزي است. بالاخره چهار نفر رفته، شما و فلاني يادت رفته همشاگردي بوديد؟ حالا او در کنکور قبول نشد، شما قبول شدي، او نمي‌دانم، به هر حال حالا که وضعت خوب شده، از خودت ندان. هرکس بگويد من مخم بوده، برنامه‌ريزي، مديريت، اقتصاد، خواهش مي‌کنم از اين پُزها را ندهيد، از اين پُزها را قارون هم داد. به قارون گفتند «أَحْسِنْ» القصص/77 قارون احسان کن، «كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ» القصص/77 خدا به تو احسان کرده خوب تو هم بده، گفت خدا نداده، «أُوتِيتُهُ» القصص/78 اين پولها به من داده شده، «عَلَى عِلْمٍ عِندِي» القصص/78، «عِندِي»، «عِندِي»، «عِندِي»، اين گير همه در «عِندِي» است. مي‌گويد اين علمي بوده که نزدِ من بوده، اين مُخ کار مي‌کرده، والا به خدا از تو مخ‌دارتر هست، خيلي هم فکر کرده به جايي نرسيده. قرآن مي‌گويد از شما زوردارتر، پولدارتر بودند، نيستي تو.
«إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ» الإسراء/7 اگر احسان کنيد؛ ما در دنياي آخوندي هم همين‌طور هستيم. بنده طلبه اگر به شاگرد اول‌هاي دانشگاه يک تلفن تشکر بکنم، فردا اگر مريض شوم ؟؟؟ مي‌گويد آقاي قرائتي شما يادت هست چند سال پيش يک تشکر از ما کردي چون شاگرد اول بوديم، ديگر پولِ ويزيت از ما نمي‌گيرد. اصلا دوايم را هم مي‌دهد. پولها برمي‌گردد به شما، اينها، اين چيزهايي که همه‌اش برمي‌گردد. غصه نخوريد که پول از بين مي‌رود.
خوب؛ آقاي قرائتي، ببين قربانت اين حرفهايي که مي‌زني براي پولدارهاست مي‌گويم نه، شما هم مي‌توانيد با عفو اين کار را بکنيد، «وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ» آل عمران/134 يک کسي ظرف آب دستش بود، يکي از خادمهاي امام سجاد، اين ظرف از دستش افتاد خورد توي صورت آقا، آقا يک خورده نگاهش کرد و تا نگاهش کرد اين خادم زرنگ بود گفت «وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ» آل عمران/134 يعني غيظت را قورت بوده، امام فرمود باشه، بعد گفت «وَالْعَافِينَ عَنْ النَّاسِ» آل عمران/134 يعني از مردم عفو کن، گفت خيلي خوب عفوت هم کردم، گفت «وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» آل عمران/134 گفت اصلا آزاد برو، ما يک وقتي ستاد نماز ششصد هزار تومان کاغذ از يک کسي گرفته بوديم، به او گفتم دويست هزار تومانش را ببخش، نماز است، مگر نماز براي من است؟ گفت خيلي خوب بخشيدم، گفتم ببين آن دويست هزار تومان دومش را هم ببخش، گفت باشه، گفتم سومش را هم ببخش، گفت بابا يک بار بگو، گفتم يک بار قبول نمي‌کردي. به هر حال «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ» شبِ عيد است، بازاري‌ها نگوييد بازار شلوغ است بايد کوزه‌مان را پُر کنيم براي آن يازده ماه، رحم کن خدا کوزه‌ات را پُر مي‌کند. مشتري‌ کوزه تو را پُر نمي‌کند. اگر خواسته باشي سوءاستفاده کني از شلوغي بازار، جنس‌هايت را دوبله بفروشي، خدا يک جايي سوراخ مي‌کند در برود، رزق تو بيش از اين نيست. شما رحم کن خدا به تو رحم مي‌کند. بازاري‌ها رحم کنند، آقاياني که انبارگرداني مي‌کنند ببينيد خدا چقدر به آنها، روزي که از دنيا آمديم چيزي نداشتيم، دو سه روز ديگر هم مي‌رويم در قبر چيزي نداريم، اين دو سه روز يک خورده پول به ما داده امتحاني، بيست درصدش را خمس بدهيد. کشاورزها تصميم بگيريد زکات بدهيد، شکم فقرا را سير کنيد، خدا باران رحمت مي‌فرستد. به هر حال رحم کنيد تا رحم بشويد. اگر حادثه تلخي برايتان پيش آمد، ببنيد کجا يک پول به حقي را نداده‌ايد.

 

محسن قرائتی

یا الله

معراج پیامبر

رُوِيَ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنيِنَ عَلَيْهِ السَّلامُ: إنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ سَألَ رَبَّهُ فِي لَيْلَةِ الْمِعْراجِ فَقالَ: يا رَبِّ! أيُّ الاْعْمالِ أفْضَلُ؟فَقالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: لَيْسَ شَيْءٌ عِنْدِي أفْضَلَ مِنَ التَّوَكُّلِ عَلَيَّ وَالرِّضا بِما قَسَمْتُ.

از امير مؤمنان(عليه السلام) روايت شده است كه: پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) در شب معراج از پروردگارش پرسيد: پروردگارا! برترين و شريفترين كارها كدام است؟خداوند عزّوجلّ در پاسخ فرمود: هيچ عملى نزد من بالاتر از توكل بر من و راضى بودن به آنچه كه من قسمت كردهام، نيست.

معراج پیامبر

بدان که از آيات کريمه و احاديث متواتره ثابت گرديده است که حق تعالي حضرت رسول (ص) را در يک شب از مکه معظمه تا مسجد اقصي و از آنجا به آسمانها تا سدرة المنتهي و عرش اعلا سير داد . و عجائب خلق سموات را به آن حضرت نمود . و رازهاي نهاني و معارف نامتناهي به آن حضرت القا فرمود و آن حضرت در بيت المعمور و تحت عرش به عبادت حق تعالي قيام نمود . و با انبياء (عليهم السلام) ملاقات کرد و داخل بهشت شد و منازل اهل بهشت را مشاهده نمود . و احاديث متواتري خاصه و عامه دارد که عروج آن حضرت به بدن بود نه به روح ، در بيداري بود نه در خواب ، و در ميان قدماي علماي شيعه در اين خلافي نبوده چنانچه علامي مجلسي فرموده : و شکي که بعضي در باب جسماني بودن معراج کرده اند يا از عدم تتبع اخبار و آثار رسول خدا و ائمي هدي (عليهم السلام) است يا به سبب عدم اعتماد بر اخبار حجتهاي خدا و وثوق بر شبهات غير متدينين از حکماست و اگر نه چون تواند بود که شخص معتقد چندين هزار حديث از طرق مختلفه در اصل معراج و کيفيات و خصوصيات آن بشنود که همه ظاهر و صريحند در معراج جسماني به محض استبعاد وَهم يا واهيي حکما ، همه را انکار و تأويل نمايد .
و اگر (عَرَجتَ بهِ) در بعض نسخ (عَرَجتَ بروحِهِ) ذکر شده منافات ندارد . و اين مثل (جئتک بروحي) است به بياني که مقام ذکرش نيست و تفصيل آن را شيخ ما علامي نوري در (تحية الزائر) ذکر فرموده .
و بدان که اتفاقي است که معراج پيش از هجرت واقع شد و آيا در شب هفدهم ماه رمضاه ، يا بيست و يکم ماه مزبور ، شش ماه پيش از هجرت واقع شده . يا در ماه ربيع الأول دو سال بعد از بعثت ؟ اختلاف است و در مکان عروج نيز خلاف است که خاني ام هاني بوده يا شعب ابي طالب يا مسجد الحرام ؟ و حق تعالي فرمود :
( سبحان الذي اسري بعبده ليلاً من المسجد الحرام إلي المسجد الأقصي .../ سوره اسراء آيه 1)
يعني منزه است آن خداوندي که سير داد بندي خود را در شبي از مسجد الحرام به سوي مسجد الاقصي آن مسجدي که برکت داده ايم دور آن را براي آنکه نمايانيم او را آيات عظمت و جلال خود ، به درستي که خداوند شنوا و داناست .
بعضي گفته اند که مراد از مسجد الحرام ، مکي معظمه است ؛ زيرا که تمام مکه محل نماز و محترم است . و مشهور آن است که مسجدالاقصي مسجديست که در بيت المقدس است . و از احاديث بسيار ظاهر مي شود که مراد ، بيت المعمور است که در آسمان چهارم است و دورترين مسجدها است . و نيز اختلاف است که معراج آن حضرت يک مرتبه بوده يا دو مرتبه يا زيادتر ؟ از احاديث معتبره ظاهر مي شود که چندين مرتبه واقع شده و اختلافي که در احاديث معراج هست مي تواند محمول بر اين باشد . علماء از حضرت صادق (ع) روايت کرده اند که حق تعالي حضرت رسول (ص) را صد و بيست مرتبه به آسمان برد و در هر مرتبه آن حضرت را در باب ولايت و امامت اميرالمؤمنين (ع) و ساير ائمه طاهرين (عليهم السلام) زياده از ساير فرايض تأکيد و توصيه فرمود

بشارتهاى انبياء الهى و ديگران درباره ظهور رسول خدا(ص )

بشارتهاى انبياء الهى و ديگران درباره ظهور رسول خدا(ص)

برخى از اهل تحقيق بتفصيل در اينباره‏قلمفرسائى كرده و حتى جداگانه كتاب نوشته‏اند كه از آنجمله‏مى‏توان كتاب‏«راه سعادت‏»استاد فقيد و محقق ارزشمندمرحوم شعرانى و مقاله محققانه ديگرى را كه در كتاب‏«خاتم‏پيغمبران‏»در اينباره درج شده نام برد كه چون با مقاله ما كه درباره تاريخ تحليلى اسلام است چندان ارتباطى ندارد و بيشتر بابحث نبوت خاصه رسول خدا«ص‏»ارتباط دارد تا با بحث ما و به‏اصطلاح يك بحث كلامى است نه تاريخى،نمى‏توانيم وقت‏خود و شما را با اين بحث گسترده و عميق بگيريم،ولى بهمان‏مقدار كه مربوط به تاريخ مى‏شود يك اشاره اجمالى نموده ومى‏گذريم:

طبق روايات زيادى كه در كتابهاى تاريخى و حديث وسيره داريم بشارتهاى زيادى از پيمبران گذشته و دانشمندان و كاهنان در باره ظهور پيامبر بزرگوار اسلام‏«ص‏»وارد شده كه به‏اجمال و تفصيل از ظهور و ولادت و بعثت آنحضرت خبرداده‏اند،و علامه مجلسى‏«ره‏»در كتاب بحار الانوار در اينباره‏بابى جداگانه تحت عنوان‏«باب البشائر بمولده و نبوته‏»منعقدكرده كه بسيارى از آن روايات را در آنجا گرد آورده.

و بهر صورت قسمتى از اين روايات همان‏هائى است كه درتورات و انجيل آمده مانند:

آيه 14 و 15 از كتاب يهودا كه مى‏گويد:

«لكن خنوخ‏«ادريس‏»كه هفتم از آدم بود در باره همين اشخاص‏خبر داده گفت اينك خداوند با ده هزار از مقدسين خود آمد تا برهمه داورى نمايد و جميع بى‏دينان را ملزم سازد و بر همه كارهاى‏بى دينى كه ايشان كردند و بر تمامى سخنان زشت كه گناهكاران‏بى دين بخلاف او گفتند...»

كه ده هزار مقدس فقط با رسولخدا«ص‏»تطبيق مى‏كند كه‏در داستان فتح مكه با او بودند.بخصوص با توجه به اين مطلب‏كه اين آيه از كتاب يهودا مدتها پس از حضرت عيسى‏«ع‏»نوشته شده.

و از آنجمله در سفر تثنيه باب 33 آيه 2 چنين آمده:

«و گفت‏خدا از كوه سينا آمد و برخاست از سعير به سوى آنها ودرخشيد از كوه پاران و آمد با ده هزار مقدس از دست راستش بايك قانون آتشين...».

كه طبق تحقيق جغرافى دانان منظور از«پاران‏»-يا فاران‏مكه است،و ده هزار مقدس نيز چنانچه قبلا گفته شد فقط قابل‏تطبيق با همراهان و ياران رسول خدا«ص‏»است.

و در فصل چهاردهم انجيل يوحنا:16،17،25،26 چنين‏است:

«اگر مرا دوست داريد احكام مرا نگاه داريد،و من از پدر خواهم‏خواست و او ديگرى را كه فارقليط است‏به شما خواهد داد كه‏هميشه با شما خواهد بود،خلاصه حقيقتى كه جهان آنرا نتواندپذيرفت زيرا كه آنرا نمى‏بيند و نمى‏شناسد،اما شما آنرامى‏شناسيد زيرا كه با شما مى‏ماند و در شما خواهد بود.اينها رابه شما گفتم مادام كه با شما بودم اما فارقليط روح مقدس كه اورا پدر به اسم من مى‏فرستد او همه چيز را بشما تعليم دهد و هرآنچه گفتم بياد آورد».

ادامه نوشته

سخنان حكمت آميز رسول خدا( ص )

ـ فضيلت دانش طلبى.

مـن سلك طريقا يطلب فيه علما سلك الله به طريقا الـى الجنه ... و فضل العالـم علـى العابـد كفضل القمـر علـى سـائر النجـوم اليله البـدر.

(1) هركه راهى رود كه در آن دانشـى جـويد , خداوند او را به راهى كه به سـوى بهشت است ببرد , و برترى عالـم بر عابـد ماننـد برتـرى ماه در شب چهارده بـر ديگـرستارگان است .

ستارگان است .

2ـ دين يابى ايرانيان.

لو كان الديـن عند الثريا لذهب به رجل من فارس ـ او قال ـ مـن ابناء فارس حتى يتناوله ,(2) اگـر دين به ستاره ثـريا رسـد , هـر آينه مـردى از سـرزمين پارس ـ يا ايـن كه فـرمـوده از فـرزنـدان فـارس ـ به آن دست خـواهنـد يـازيــد.

3ـ ايمان خواهى ايرانيان.

اذا نزلت عليه (ص ) سـوره الجمعه فلما قرا: و آخريـن منهم لما يلحقوا بـهم .

(3) قال رجل مـن هولاء يا رسول الله ؟ فلم يراجعه النبى (ص ) حتى سئله مره او مرتين او ثلاثا.

قال و فينا سلمان الفارسـى قال فـوصع النبـى يده على سلمان ثـم قال : لـو كـان الايمـان عنـد الثـريـا لنـا له رجـال مـن هـولاء.

(4) وقتـى كه سـوره جمعه بر پيامبـر اكرم (ص ) نازل گرديـد و آن حضرت آيه و آخريـن منهم لمايلحقـوا بهم را خـوانـد.

مردى گفت : اى پيامبـر خـدا مراد ايـن آيه چه كسانـى است ؟ رسـول خدا به او چيزى نگفت تا ايـن كه آن شخص يك بار ,دوبار , يا سه بار سوال كرد.

راوى ميگـويد: سلمان فارسى در ميان ما بود كه پيامبراكرم (ص ) دستـش را روى دوش او نهاد, سپـس فرمـود: اگر ايمان به ستاره ثريا برسد هرآينه مـردانـى از سـرزميـن ايـن مـرد به آن دست خـواهنـد يافت .

4ـ مشمولان شفاعت.

اربعه اناالشفيع لهم يوم القيمه :.

1ـ معين اهل بيتى .

2ـ والقـاضـى لهـم حـوائجهم عنـد مـا اضطــروا اليه .

3ـ والمحب لهم بقلبه و لسانه .

4ـ والدافع عنهم بيده .

(5) چهار دسته انـد كه مـن روز قيـام شفيع آنهاهستـم :.

1ـ يارى دهنده اهل بيتم , 2ـ بـرآورنـده حـاجـات اهل بيتـم به هنگـام اضطـرار و نـاچـارى , 3ـ دوستدار اهل بيتم به قلب وزبان , 4ـ و دفـاع كننـده از اهل بيتـم با دست و عمل .

5ـ ملاك پذيرش اعمال.

لايقبل قول الا بعمل و لايقبل قـول و لاعمل الا بنيه و لا يقبل قـول و لاعمل و لا نيه الا باصابه السنه .

(6) نزد خداوند سخنى پذيرفته نميشود مگر آن كه همراه با عمل باشد , و سخـن و عملى پذيرفته نمـيشـود مگـر آن كه همراه با نيت خالص باشـد .

و سخـن و عمل و نيتـى پذيـرفته نمـيشـود مگـر آن كه مطـابق سنت بـاشد.

6ـ صفات بهشتى.

الا اخبر كـم بمـن تحرم عليه النارغدا؟ قيل بلى يا رسـول الله .

فقال : الهيـن القريب اللين السهل .

(7) آيا كسـى را كه فرداى قيامت , آتـش بر او حرام است به شما معرفى نكنـم ؟ گفتند: آرى , اى پيامبر خدا.

فرمـود: كسى كه متيـن , خونگرم , نرمخـو و آسانگير باشد.

7ـ نشانه هاى ستمكار.

علامه الظالم اربعه :يظلم من فوقه بالمعصيه ويملك مـن دونه بالغلبه و يبغض الحق و يظهر الظلم .

(8) نشانه ظالم چهار چيز است : 1ـ با نافرمانى به مافوقش ستم ميكند, 2ـ به زيـر دستـش بـا غلبه فـرمـانـروايـى مـيكنـد, 3ـ حق را دشمـن مـيدارد, 4ـ و ستـم را آشكـار مـيكنـد.

ادامه نوشته