پیامبر اعظم (صل الله علیه و اله)

عاشقي، خيز و حلقه بر در زن

دست در دامن پيمبر زن

حبّ اين خواجه پايمرد ₁ تو بس

نظر او دواي درد تو بس

اوست معني و اين دگرها نام

پخته او بود و اين دگرها خام

آنكه از اصطفا بر افلاك‌اند

در ره مصطفي كم از خاك‌اند

هر كسي از پي شكاري تاخت

بر نشان تير راست، او انداخت

از در او توان رسيد به كام

ديگران را بهل بر اين در و بام

اوست در كاينات مردم و مرد

او خداوند دين و صاحب درد

سفر آدم ₂، سفير نامه اوست

درج‌ ₃ ادريس درج ₄ خامه اوست

بيعه ₅ در بيعتش ميان بسته

زانكه ناقوس را زبان بسته

بر سر او ز نيك‌نامي تاج

همه شب‌هاي او شب معراج

پيش او خود مكن حكايت شب

او چراغ، آنگهي شكايت شب ؟!

گوهر چار عقد ₆ و نه درج ₇ اوست

اختر پنج ركن ₈ و نه برج اوست

شقّه ₉ عرش، عطف دامانش

ملك از زمره غلامانش

آنكه مه بشكند به نيم انگشت

آفتابش چه باشد اندر مشت؟

و آنكه در دست اوست ماه فلك

پايش آسان رود به راه فلك

شب معراج كوس مهر زده

خيمه بر تارك سپهر زده

گذر از تير و از زحل كرده

مشكل هفت چرخ حل كرده

سرّ سرجمله‌ها بدانسته

شرح  و تفصيل آن توانسته

درد مي‌شد نود هزار سخن

كشف بر جان او ز عالم كن

 به دمي رفته، باز گرديده

روي او را به چشم سرديده

ميم احمد چو از ميان برخاست

بيقين خود احد بماند راست

راه دان اوست، جبرئيلش ساز

هر چه او آورد، دليلش ساز

اي فلك موكب، ستاره حشر ₁₀

وي ز بشرت ₁₁ گشاده روي بشر

هاشمي نسبت قريشي اصل

ابطحي ₁₂ طينت، تهامي ₁₃ فصل

علم نصرتت ز عالم نور

يزك ₁₄ لشكرت صبا و دبور‌ ₁₅

چرخ نه پايه پاي منبر تو

به سر عرش جاي منبر تو

معجزت سنگ را زبان بخشد

بوي خلقت به مرده جان بخشد

روز محشر، كه بار عام بود

از تو يك امّتي تمام بود

زايزد و ما درود چون باران

به روان تو باد و بر ياران