بزرگواري را از پيامبر بياموزيم!

پيامبر اکرم بزرگوارترين فرد قبيله خود بود.(1) امام علي عليه السلام در نهج البلاغه مي‌فرمايد: پس به پيامبر پاكيزه ... اقتدا كن كه ... مايه فخر و بزرگي است، براي كسي كه خواهان بزرگواري است.(2)

هرگز به خاطر خودش از كسي انتقام نگرفت.(3)

با نوشيدني افطار مي‌كرد و غذاي سحرش هم نوشيدني بود .

انس مي‌گويد: پيامبر گاهي شربتي مي‌خورد كه هم افطارش محسوب مي‌شد و هم سحرش . چه بسا آن نوشيدني شير بود و يا شربتي كه در آن نان خيسانده مي‌شد . شبي آن را براي رسول خدا مهيا كردم؛ پيامبر دير كرد. گمان كردم منزل يكي از دوستانش دعوت است؛ پس آن را خوردم . پس از ساعتي پيامبر آمد . از بعضي همراهانش پرسيدم جايي افطار كرده يا دعوت بوده است . گفتند نه افطار كرده و نه جايي دعوت بوده است . آن شب را به گونه‌اي گذراندم كه فقط خدا مي‌داند؛ از اين اندوه كه پيامبر آن شربت را بخواهد. اما او آن شب را گرسنه خوابيد و گرسنه [روز بعد] روزه گرفت . تا اين لحظه نيز درباره آن سخني نگفته و چيزي نپرسيده است.(4)

پي‌نوشت‌ها:

1- جامع الصغير 1/ 87 / المعجم الاوسط 3/56 .

2- شرح مسلم (نووي) 15/92 / صحيح ابن حبان 14/196 / موارد الضمآن /521 / نظم دررالسمطين /58 .

3- نهج البلاغه، خطبه / 160 .

4- تحفه الاحوذي 6/122 / صحيح بخاري 8/16 / فتح الباري 10/440 / مسند احمد 6/223 .

منبع:

برگرفته از کتاب "نگين هستي" ، تاليف حسين سيدي.