بارالهي!اكنون چه كسي مرا از عذاب تو مي رهاند و چنگ به دامان كه بزنم اگر دست مرا قطع كني...

واي بر من!هر چه عمرم طولاني شود گناهم بيشتر مي گردد و توبه نمي كنم.آيا وقت آن نرسيده كه حيا كنم؟

اي منتهاي آمال و آرزوها!آيا با اين همه اميد و محبتي كه به تو دارم مرا در آتش مي سوزاني؟

 

آمده ام به درگهت در دل شب دعا كنم

                                                 به اشك چشم و سوزدل تو را زخود رضا كنم

بنده شرمنده منم، كريم بخشنده تويي

                                                  گر ز درت برانيم روي طلب كجا كنم؟

 

 

مردي خدمت امام حسين(ع) رسيد و عرض كرد كه شخص گنه كاري هستم و نمي توانم خود را از معصيت نگه دارم، لذا نيازمند نصايح آن حضرت مي باشم.امام(ع) فرمود:

پنج كار را انجام بده، بعد هر گناهي مي خواهي بكن!

اول:روزي خدا را نخور،هر گناهي مايلي بكن!

دوم:از ولايت خدا خارج شو،هر گناهي مايلي بكن!

سوم:جايي را پيدا كن كه خدا تو را نبيند،سپس هر گناهي مي خواهي بكن!

چهارم:وقتي ملك الموت براي قبض روح تو آمد اگر توانستي او را از خودت دور كن و بعد هر گناهي مي خواهي بكن!

پنجم:وقتي مالك دوزخ تو را داخل جهنم كرد، اگر امكان داشت داخل نشو و آنگاه هر گناهي مايلي انجام بده!