با حافظ ...

دویده در تنم امشب تب ترانه ی حافظ 

 گرفته باز ، تذر و دلم بهانه ی حافظ  جلای شوق به رخسار سینه سوختگان داد 

 صلای دعوت عام از شرابخانه ی حافظ

 ملائك از ملكوت عفاف بال كشیدند

            غریق جذبه ی ذكر سحر گهانه ی حافظ

هبوط زهره نگه كن كمان چنگ به گردن

        خراب و رقص كنان سمت آشیانه ی حافظ

فروغ فرّه یزدان شكست شوكت شیطان

   به یمن همّت گلبانگ عاشقانه ی حافظ

به شعله زار سخن رهسپار بادیه ها كرد

       غزاله ی غزلم را تب ترانه ی حافظ

خروش سركش عشق و سروش عالم غیب است

      نوای ناب غزل های عارفانه ی حافظ

عبور مرحله ها را ، سمند راحله زین كن

كه سر به سجده بسایم بر آستانه ی حافظ

هزار شكر كه آخر به یادگار نشاندم

 به تاب طره ی شعرم نشان شانه ی حافظ